Συνολικά, επισκέφθηκαν οργανωμένα την έκθεση 54 διαφορετικά σχολεία και τμήματα, με 1399 μαθητές και συνοδούς εκπαιδευτικούς, αριθμοί που αποτυπώνουν
το έντονο ενδιαφέρον της εκπαιδευτικής κοινότητας. επισκέψεις, ξεναγήσεις σχολείων Οι επισκέψεις πραγματοποιήθηκαν με ξενάγηση, συζήτηση και καθοδηγούμενη βιωματική παρατήρηση των έργων, προσφέροντας στους μαθητές μια ολοκληρωμένη επαφή με τη χαρακτική της Β. Κατράκη.(* στοιχεία από το ημερήσιο βιβλίο του ΣΦΔΒΚ)
Κατά τη διάρκεια της έκθεσης «ΒΑΣΩ ΚΑΤΡΑΚΗ - ΧΑΡΑΚΤΙΚΗ» καταγράφηκε ιδιαίτερα μεγάλη – και ίσως αναπάντεχη- επισκεψιμότητα. Με επισκέπτες που γνώριζαν περισσότερο ή λιγότερο τη χαρακτική, την ξυλογραφία και τον ψαμμίτη λίθο, την Κατράκη και τα έργα της. Σημαντικά υπήρξαν επίσης τα πέντε παράλληλα εργαστήρια χαρακτικής, τα οποία παρακολούθησαν μικροί και μεγάλοι επίδοξοι χαράκτες, καθώς επίσης και οι εισηγήσεις για την Β. Κατράκη και τις τεχνικές της.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΚΘΕΣΗ
1. Πρώτα απ’ όλα, την καλή συνεργασία - διοργανωτών, φορέων και όλων των εμπλεκομένων - και την απόδειξη ότι μαζί μπορούμε καλύτερα. 2. Η Δημοτική Βιβλιοθήκη αναδείχθηκε, άλλη μια φορά, ως ουσιαστικός φορέας πολιτισμού, ενώ το ίδιο το κτίριο γίνεται ευρύτερα γνωστό και κερδίζει τον θαυμασμό των επισκεπτών, επιβεβαιώνοντας τη σημασία του ως σημείου αναφοράς για την πόλη. 3. Τα σχόλια των μαθητών και των εκπαιδευτικών, τόσο γραπτά όσο και προφορικά, επιβεβαίωσαν την παιδευτική αξία της δράσης και τη δυνατότητά της να ενεργοποιεί τον διάλογο γύρω από την τέχνη και την κοινωνική της διάσταση. Η παρουσία των σχολείων ενίσχυσε τον ρόλο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης ως χώρου μάθησης και πολιτισμού, ενώ τα στοιχεία αυτά αποτελούν πολύτιμο υλικό για τον σχεδιασμό μελλοντικών δράσεων. 4. Τη βεβαιότητα ότι η Κοζάνη και η περιφέρεια γενικότερα έχουν ανάγκη από τέτοιες πολιτιστικές ανάσες, όπως έδειξε η μεγάλη επισκεψιμότητα και η θερμή ανταπόκριση. 5. Τη διαπίστωση ότι υπάρχουν «ευήκοα ώτα» στον Δήμο για τη συνέχιση και υποστήριξη αντίστοιχων δράσεων στο μέλλον, και 6. Πάνω απ’ όλα, μια σημαντική παρακαταθήκη: ότι ο πολιτισμός δεν είναι παραπαίδι, αλλά κεντρικό στοιχείο της συλλογικής ζωής και, όταν τον βάζουμε εκεί, στο κέντρο, η πόλη ανταποκρίνεται, συμμετέχει και προχωρά.
