της ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
Life without love is like a tree without blossom and fruits (Khalil Gibran)
- Είσαι αυτός που τσαλαβουτάς στην πλήξη ενώ ο άλλος, δίπλα σου χαροπαλεύει.
Χωρίς ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο σου.
Πετάς καθημερινά τρόφιμα, επιδεικτικά. Σου περισσεύουν επειδή αγοράζεις περισσότερα από περιέργεια και για να σε δουν και όχι επειδή πεινάς. Ξέρεις ότι αυτός που ψάχνει στα σκουπίδια ,να φάει, δεν έχει άλλη επιλογή. Εσύ έχεις ,δεν τα θέλεις και αντί να τα συσκευάσεις, σε αξιοπρεπή πακετάκια τα βάζεις χύμα για να μην μπορούν να αξιοποιηθούν.
Αγχώνεσαι και ομολογείς δημόσια το πρόβλημα με τα παραπανήσια κιλά σου παγιδεύεσαι στην αυτάρεσκη αναζήτηση και επιλογή του γυμναστηρίου και ΄΄ζηλεύεις΄΄ τον αδύνατο, δίπλα σου κόσμος, που πεινάει και πλησιάζει απειλητικά το επίπεδο λοιμού.
Τοποθετείς τον εαυτό σου στην κατηγορία των ευαίσθητων πολιτών αλλά δεν τολμάς να συμμετάσχεις στα κοινωνικά συσσίτια σε φτωχές συνοικίες
Βαριέσαι και δυσανασχετείς με την φτώχεια αλλά δεν αμελείς να αναφερθείς πόσο δύσκολα τα έβγαλες πέρα να ξεμπλέκεις όταν ΄΄ χάθηκες ΄΄ μέσα στην άγνωστη Ομόνοια
Ξέρεις πολλά για τους μετανάστες αλλά δέχεσαι τον ξένο μόνο όταν είναι επώνυμος και διάσημος άρα κατάλληλος να εγκατασταθεί στην Ελλάδα και όχι όταν είναι μεροκαματιάρης από το Πακιστάν. Ξένοι όλοι αλλά μαύρος ο ένας και μελαμψός ο άλλος!
Δέχεσαι να συνομιλήσεις με ένα πρόσωπο μόνο όταν είναι τβ περσόνα και ας φέσωσε μισή Αθήνα.
Παραβλέπεις πολλά μειονεκτήματα όταν ο άλλος πληροί τις προϋποθέσεις να σε διευκολύνει να μπεις σε άλλη κοινωνική κατηγορία. Φτάνει να βγάλεις σέλφι μαζί του και να την αναρτήσεις στα μέσα μαζική δικτύωσης και να μαζέψεις πολλά λάικ!
Τυχεράκια! Ζεις ζωή χωρίς νόημα αφιερωμένη μόνο σε σένα που τρέχει γοργά ,χωρίς αγάπη και φίλους. Κρεμασμένος στο εφήμερο και στα άχαρα καθήκοντα του πρέπει σου, την διανύεις μοναχικά και μονόχνοτα. Δίχως μια ψυχή δίπλα σου, να μοιράζεσαι τις σκέψεις και τα όνειρά σου, καταναλώνεις όλη την ψυχικά και σωματική ενέργεια σου, για να φτιάξεις αυτή την πλαστή εικόνα του πετυχημένου. Κανένας δεν σε δέχεται, κανείς δεν σε αγαπάει τόσο εγωιστής ανάλγητος και ΄΄υπέροχος΄΄ που είσαι! Έλα μην κρύβεσαι! Καμαρώνεις συχνά ,τον εαυτό σου στο καθρέφτη. Φτού σου!
