Επικοινωνία

Μπορείτε να στείλετε το κείμενο σας στο info@vetonews.gr & veto910@otenet.gr. Τηλ. 6947323650

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Του Γιώργου Παναγόπουλου

Η μια πλευρά υποστηρίζει ότι η υγεία διαλύεται και ο κόσμος θα πεθαίνει αβοήθητος στους δρόμους, η άλλη  διατείνεται ότι αυτά είναι κινδυνολογίες που στοχεύουν στην πρόκληση πανικού, τονίζοντας ότι μόνο για τον  ιατροτεχνολογικό εξοπλισμός των νοσοκομείων τα τελευταία χρόνια διατέθηκαν δεκάδες εκ ευρώ. Η μια πλευρά υποστηρίζει ότι φέτος βούλιαξε η χώρα από επισκέπτες έλληνες και ξένους, η άλλη θεωρεί ότι δεν έγινε και τίποτα φοβερό που να μας επιτρέπει να αισιοδοξούμε για το μέλλον. Τα σχολεία οι μεν λένε ότι συγχωνεύονται, οι δε ότι κλείνουν, οι υπάλληλοι για τους μεν μετατάσσονται για τους δε απολύονται, η δημόσια περιουσία για τους μεν αξιοποιείται για τους δε ξεπουλιέται. Όποιο θέμα και να προκύψει κυριαρχούν οι έντονες αντιθέσεις του άσπρου – μαύρου. Δυο διαφορετικοί κόσμοι που ζουν σε παράλληλες πραγματικότητες.

Οι ακραίες αντιθέσεις που σταδιακά χτίζονται τα τελευταία χρόνια δύσκολα θα ξεπεραστούν και αποτελούν το πολιτικό πρόβλημα του παρόντος και του μέλλοντος. Όσο βαθαίνουν οι αντιθέσεις και όσο η αντιμετώπιση πολιτικών πρωτοβουλιών γίνεται μέσα από όρους άσπρο – μαύρο, τόσο πιο ανέφικτο θα γίνεται το ξεπέρασμα της κρίσης. Η απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών που γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας τα τελευταία χρόνια, αν δεν εγκαταλειφθεί θα αποδειχτεί πολύ σύντομα διπλά καταστροφική.  Οι δυνάμεις που πιστεύουν στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας και την αστική δημοκρατία πρέπει να σταματήσουν να ρίχνουν νερό στο μύλο των δυνάμεων που επιθυμούν τη μετατροπή της Ελλάδας σε διεθνές θέαμα αλληλοσπαραγμού. Οι θαυμαστές της πλατείας Ταχρίρ, που μέχρι πρόσφατα μας καλούσαν να ακολουθήσουμε το ίδιο παράδειγμα, μπορεί τώρα να έχουν λουφάξει, δεν έχουν εγκαταλείψει όμως τις θεωρίες απομονωτισμού και δεν πρόκειται αυτό να συμβεί αν δεν υπάρξει απέναντί τους ένα κίνημα κοινής λογικής.

Οι επόμενες εβδομάδες θα είναι εξαιρετικά κρίσιμες για πολλά ζητήματα σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο. Το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα θα κριθούν από μια σειρά παράγοντες εντός και εκτός της χώρας, ενώ ο κίνδυνος «ατυχήματος» δεν πρέπει να αποκλείεται. Το σημαντικό όμως είναι να βγούμε από αυτή τη δύνη, τώρα και στο μέλλον,  με συγκροτημένα μέτωπα απέναντι στο πού θέλουμε να βαδίσουμε ως χώρα τα επόμενα χρόνια. Θέλουμε να είμαστε μια πραγματικά ευρωπαϊκή χώρα μετέχοντας αυτοδύναμα στο παιχνίδι με υποχρεώσεις και δικαιώματα ή θέλουμε να επιστρέψουμε στο Βαλκανικό μας ρόλο; Θέλουμε να καθόμαστε στο ευρωπαϊκό τραπέζι ή να τσακωνόμαστε με Αλβανούς, Σκοπιανούς, Βούλγαρους και βέβαια τους προαιώνιους εχθρούς Τούρκους; Οι απαντήσεις στα σωστά ερωτήματα είναι προφανείς αλλά κάποιοι χρησιμοποιούν το δύσκολο παρόν αποκρύπτοντας πιο θα είναι το μέλλον των εμφανιζόμενων σήμερα ως «εύκολων» επιλογών.

Τα κυβερνητικά κόμματα είναι καιρός να σοβαρευτούν και να σταματήσουν τους επικοινωνιακούς χειρισμούς και τις παλαιοκομματικές διευθετήσεις και να προχωρήσουν στις ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα. Η αντιπολίτευση και ειδικότερα η αξιωματική θα πρέπει να δώσει συγκεκριμένο περιεχόμενο στην απόφαση της να κινηθεί εντός ευρώ και θεσμικού πλαισίου της Ε.Ε. Η χώρα έχει ανάγκη από εναλλακτικό σχήμα εξουσίας με ξεκάθαρες όμως θέσεις και προτάσεις. Το ζήτημα για όσους δεν έχουν ακόμα καταλάβει τι συμβαίνει δεν είναι να αλλάξει η εξουσία σε ένα μήνα, και σε δύο τα ΑΤΜ να δίνουν τις ευχές τους. όπως συνέβη στην Κύπρο. Γιατί τότε θα αναλάβουν να δώσουν λύση …τα «λεβεντόπαιδα»! Με την Αίγυπτο είμαστε μια γειτονιά και όπως αυτούς δεν τους έσωσε η μεγάλη τους ιστορία και οι φωτισμένοι προγονοί τους έτσι και εμάς δεν πρόκειται να μας σώσει κάνεις. Αν δεν δούμε με όρους λογικής αυτά που συμβαίνουν στη γειτονιά μας και στον κόσμο ολόκληρο δεν πρόκειται να σωθούμε. Και είναι πραγματικά αδιάφορο το ποιος θα ευθύνεται περισσότερο ή λιγότερο για αυτό .

panagopg@gmail.com

Του Γιώργου Παναγόπουλου

Σύμφωνα με την ευρέως διαδεδομένη άποψη η χώρα βρίσκεται υπό «Γερμανική κατοχή»! Δεν έχουμε κυβέρνηση που εκλέχτηκε από εμάς πέρσι αλλά «προδότες που διορίστηκαν από τις κατοχικές δυνάμεις»! Οι υπουργοί δεν αντλούν τη νομιμοποίησή τους...

Του Γιώργου Παναγόπουλου

Το θέμα του Δημοσίου και των ποσοτικών - οριζόντιων απολύσεων βρίσκεται στην επικαιρότητα των ημερών. Πέρα όμως από την ανθρώπινη διάσταση του θέματος, η οποία φυσικά δεν μπορεί να παραβλεφθεί,...

Του Γιώργου Παναγόπουλου

Δουλειά στο εξωτερικό αναζητούν όλο και περισσότεροι  Έλληνες επιστήμονες, γιατί προφανώς στη χώρα μας αφενός δεν βρίσκουν δουλειά στο αντικείμενο τους και αφετέρου οι αμοιβές είναι πολύ χαμηλότερες ..

Του Γιώργου Παναγόπουλου

Τα τελευταία χρόνια έχουν αλλάξει πολλά και οι βεβαιότητες του παρελθόντος έχουν καταρρεύσει με εκκωφαντικό τρόπο. Η ζωή των περισσοτέρων έχει ανατραπεί, ενώ σχεδόν όλων έχει γίνει δυσκολότερη.

Του Γιώργου Παναγόπουλου

Η πολιτική τακτική εδώ και χρόνια στον αγροτικό τομέα είναι η ανέξοδη καταγγελία που καταλήγει πάγια στο αίτημα το κράτος να κάνει αυτό, εκείνο και το άλλο. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των αγροτών αποτελούσαν συνήθως προέκταση των κομματικών μηχανισμών ..

Σάββατο, 01 Ιουνίου 2013 10:40

Συνωμοσιολογικοί διάλογοι

Του Γιώργου Παναγόπουλου

Η συνήθεια είναι γνωστή από παλιά. Τα χρόνια της κρίσης όμως η κατάσταση έχει ξεφύγει. Πίσω από οτιδήποτε εμφανίζεται στη δημόσια σφαίρα, υπάρχει πλέον μια θεωρία συνωμοσίας. Αρκετοί είναι πεπεισμένοι ότι μας ψεκάζουν, πολλοί ότι έχουμε κατοχή ...

Του Γιώργου Παναγόπουλου

Οι εκλογές στην τοπική αυτοδιοίκηση πλησιάζουν και όλα δείχνουν ότι θα πραγματοποιηθούν σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον, το οποίο μπορεί να βρίσκεται ακόμα υπό διαμόρφωση αλλά σε κάθε περίπτωση δεν θα έχει καμία σχέση με αυτό του παρελθόντος.

Του Γιώργου Παναγόπουλου

Είναι ωραίο όταν «πέφτουμε από τα σύννεφα» και ανακαλύπτουμε την πραγματικότητα. Επρεπε, δηλαδή, να δράσουν οι «πιστολέρο» της Μανωλάδας για να ανακαλύψουμε ότι τις υπεραξίες στον αγροτικό τομέα τις παράγουν μετανάστες ..

 Η κρίση στην Ελλάδα είναι βασικά κρίση οικονομικού προτύπου. Θέλουμε όπως πολλές φορές έχει ειπωθεί να δουλεύουμε «προστατευόμενα» αλλά να πληρωνόμαστε ελεύθερα, να παράγουμε «κομμουνιστικά» και να καταναλώνουμε καπιταλιστικά.