Ένα έργο-αλληγορία για τον Εμφύλιο, καταγγελία της εξουσίας και αιχμηρό σχόλιο πάνω στον δυτικό πολιτισμό.
Στα τέλη του Εμφυλίου Πολέμου, μια ομάδα ανταρτών διασχίζει εχθρικό έδαφος μεταφέροντας, με εντολή του Γενικού Αρχηγείου, ένα κιβώτιο άγνωστου περιεχομένου. Παραλήπτης είναι η διοίκηση μιας ανταρτοκρατούμενης πόλης.
Καθ’ οδόν, οι αντάρτες χάνονται ένας-ένας, μέχρι να απομείνει μόνο ένας. Παρότι παραδίδει το κιβώτιο, φυλακίζεται με την κατηγορία του δολιοφθορέα, καθώς αυτό αποδεικνύεται άδειο. Ο ανώνυμος ήρωας απολογείται στους δεσμώτες του μέσα από μια ασφυκτική, σχεδόν καφκική ανάκριση, ξεδιπλώνοντας έναν πολυεπίπεδο πολιτικό και φιλοσοφικό μονόλογο.
Ο Άρης Αλεξάνδρου ασκεί έντονη κριτική στην έννοια της επανάστασης και στους ανάλγητους μηχανισμούς της εξουσίας. Το «εγώ» και το «εμείς» βρίσκονται σε διαρκή σύγκρουση, χωρίς εύκολες απαντήσεις. Ο ίδιος ο συγγραφέας, διωγμένος ως αριστερός, παρέμεινε βαθιά ταγμένος στον ανθρωπισμό, την ισότητα και τη δικαιοσύνη.
Ο συγκλονιστικός μονόλογος του ήρωα, ψυχικά ταραγμένου και σταδιακά αμφισβητούντος όσα μέχρι τότε πίστευε, αποδίδεται με ένταση και εσωτερικότητα από τον Φώτη Μακρή.
