Επικοινωνία

Μπορείτε να στείλετε το κείμενο σας στο info@vetonews.gr & veto910@otenet.gr. Τηλ. 6947323650

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
vetonews

vetonews

«Ωρα που λύνουν απ’ το ζυγό τα βόδια...»*

 
                              Οχι, για μένα η πιο μεγάλη απόλαυση είναι

                              που δεν μπορείς κανένα με τα λόγια σου να πείσεις...

                                    Σοφοκλή «Οιδίπους επί Κολωνώ», μφρ. Δ.Ν. Μαρωνίτη

                                                           

          Ανακατώνω το καζάνι ή μήπως τη χύτρα της μνήμης.

          Το μυθιστόρημα της ‘Ελενας Χουζούρη «Πατρίδα από βαμβάκι» (Κέδρος 2009), μου θύμισε το βιβλιοπωλείο Μαστορίδη επί της αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη το 1971. Ανηβος σχεδόν πνευματικά κι νεογνό πολιτικά άρτι αφιχθείς από Λευκοπηγή Κοζάνης στη Θεσσαλονίκη, πρωτοετής της Νομικής, μπήκα εκεί ν’ αγοράσω του Τ. Παπατσώνη τα Ποιήματα, τα οποία με έθελγαν μαθητή (τι καταλάβαινα άραγε;) που δημοσίευε κυρίως τις δεσποτικές εορτές η «Νέα Εστία», τότε δραχμές 10 και τώρα 10, αλλά ευρώ. Ο βιβλιοπώλης σχεδόν έχωσε στο σακάκι μου ένα βιβλίο: «Πάρε κι αυτό». Ηταν τα «Δεκαοχτώ κείμενα», τέταρτη έκδοση, Κέδρος 1970, δρχ. 70. Το ίδιο ακριβώς το 1972 ο γεράκος πωλητής εφημερίδων στην περιοχή Αγίας Τριάδας μου έβαλε αποφασιστικά μέσα στο τζάκετ το 1ον τεύχος του περιοδικού ΑΝΤΙ και τον ευγνωμονώ έκτοτε όπου υπάρχει η μνήμη του.

          Τώρα. Στην φερτή πλαστική και αλουμινοκατευσκευαμένη αίθουσα του Θεατροδρομίου Κοζάνης (πρώην υπηρεσία εγγείων βελτιώσεων (πόσο μ’ άρεσε τον αμφίσημον ακουστικά «εγγείων»), Σάββατο βράδυ της 17ης Απριλίου κι ο Δ. Ν. Μαρωνίτης διαβάζει σε μετάφρασή του, ραψωδίες από την Ιλιάδα δημοσιευμένες στις εκδόσεις Αγρα αλλά κι αδημοσίευτες. Το κοινό, γυναικομάνι κι επί το πλείστον φιλόλογοι και φιλολογύδρια («τον είχαμε καθηγητή κλπ.») και σποραδικά κάτι σαν αύρα αρσενικού να διέρχεται, αυλάκι νοσταλγίας, στα κόκκινα, πάνινα καθίσματα, τον ακούν καθώς δίνει μια ομηρική, θεατρική παράσταση εκτάκτου ωραιότητας ου μην αλλά και ενδιαφέροντος. Βαθύς ο λόγος του (και εκ της βραχνής φωνής του) έρχεται θαρρείς από το παρελθόν και από αρχαίο ραψωδό.

          Αρχων του λόγο και του τρόπου, άνετος στο κοίλον της σκηνής ο κατ’ αντιστροφήν των αριθμών της επί γης χρονικής του ύπαρξης ...18χρονος μέγας διανοητής, αφηγητής, μεταφραστής, πολυδιανοούμενος κλπ. Την πρώτη βραδιά της «Ιλιάδος επαφής» βαθύτατα συγκινημένος για ό,τι διάβαζε και βίωνε ορισμένως από τις ραψωδίες με τον γενικό τίτλο «Πατρόκλεια»- ο φόνος του Πατρόκλου, ο διασυρμός του Πατρόκλου, το πένθος για τον Πάτροκλο, το επόμενο μεσημέρι ως εκ του θέματος πλέον «ελαφρύς» κατά το καβαφικόν.

          Τον γνώριζες σαν όνομα (όταν ήρθε και μίλησε στην Κοζάνη με τους «Φίλους της Τέχνης», Χρ. Μπέσσας κλπ 1975 και μετά, ήσουν εκτός της) από εκείνα τα 18 κείμενα τα οποία με αφορμή τις μέρες που διερχόμαστε και την ανάμνηση της 21ης Απριλίου 1967 (πόσο μακριά, κοντά στους περσικούς πολέμους φαντάζει), ξανακοιτάς την ομίχλη μη πω τη μούχλα του καιρού. Το πρωί της η ΕΣΑ σταμάτησε το αστικό λεωφορείο γεμάτο με μαθητές που πηγαίναμε στο Γυμνάσιο της Κοζάνης από το χωριό. -«Που πάνε όλοι αυτοί;» γάβγισε στον οδηγό ένας λοχαγός. Που πηγαίναμε; Εκ των υστέρων και συν τω χρόνω μάθαμε πως «στα σκοτεινά πηγαίναμε στα σκοτεινά προχωρούσαμε» μ’ εκείνους τους γελοίους. Δευτέρα Γυμνασίου και διάβαζες κρύφα κι επί των γονάτων τα διηγήματα του Παπαδιαμάντη, εκδ. Μαρή και συνεχώς έριχνες έξω τη μπάλα της προσοχής από τα μαθήματα, γι’ αυτό και ήσουν από τους πρώτους στις μαθητικές επιδόσεις, αλλά από το τέλος.

          Το κείμενό του Δ.Ν.Μ. σ’ αυτήν την τόσο αισθαντική, τελικά, έκδοση ήταν το «Υπεροψία και μέθη» (ο ποιητής και η ιστορία) αφιερωμένο «σε έξι φίλους». Το ξανακοιτάς και το βρίσκεις ίσον κι απαραλλάκτον στη σειρά του «Γραφή κι Ανάγνωση 2», Κ. Π. Καβάφης Μελετήματα (Πατάκης 2009), με κάποιους μόνο τίτλους περιπλέον και μεταθέσεις παραγράφων-ενοτήτων.

          18 Απριλίου 2010, Κυριακή μεσημέρι πάλι στο Θεατροδρόμιο. Τώρα η ανάγνωση πέρασε από το πένθος στον έρωτα με κύριο δρων θέμα τη «συνομιλία» (έρωτας κανονικός δηλαδή κι ανθρώπινος, όπως και θεϊκός –πως είναι αυτός άγνωστον, το γνωρίζουν όσοι διετέλεσαν κανονικοί θεοί, και όσοι εκ της ποιότητας του διαφράγματος, «Θεέ μου» ...βογγούν εν τη ρύμη των ...κλπ.) του Πάρι-Πάρη-Αλέξανδρου(1) με την Ελένη. Αμέσως μόλις τη σκαπούλαρε ο «μορφονιός» της υπόθεσης με τη βοήθεια της Αφροδίτης από το δόρυ του Μενελάου («Με δόρατα μακρόσκια τώρα θα χτυπηθούν για μια γυναίκα» άνευ θαυμαστικού λίαν αμφίσημο κι αυτό), η Τρωοτρωθείσα θεά τον οδήγησε προς την ακκιζόμενη, ελαφρώς ζηλιάρα (ξέσπασε στιγμιαίως εναντίον της) και κάπως τυψοφέρουσα άλλοτε κυρία της Σπάρτης δια τα περαιτέρω. Κατά δεύτερον του Δία με την ‘Ηρα του! Για αυτό και φώναζαν (τα χρόνια μας εκείνα) «ΗΡΑ είσαι γκόμενα» οι αντίπαλοι θεατές του Ηρακλή Θεσ/νίκης. Εδώ έχουμε την πρώτη ενυπόγραφη κι εμποίητη αιμομειξία (τονίζει στις παιγνιώδεις συνεχώς παρεκβάσεις του ο ομιλητής), κανείς δεν κάνει λόγο γι’ αυτό ότι Δίας και η Δίαινα ήταν τέκνα (αφάγωτα) και οι δυο του Κρόνου. Ας είναι.

          18 Απριλίου 1973. Στη μέσα σελίδα εξωφύλλου του τότε περιοδικού «η Συνέχεια» ευλίγιστο και περιπόθητο που συνέχιζε επί το τακτικότερο τα μέχρι τότε αντιδικτατορικά «Δεκαοχτώ» και «Νέα Κείμενα», διαβάζω εκ νέου, στη μονή στήλη «Πέτρες και στίγματα», λευκή για την περίσταση: «Η Συνέχεια είχε προγραμματίσει στη θέση αυτή ένα σημείωμα του Δ. Ν. Μαρωνίτη. Το σημείωμα αυτό δε γράφτηκε. Ο Δ. Ν. Μαρωνίτης συνελήφθη στις 10 Απριλίου...». Γράφει αυτά μια από τις ευγενέστερες φυσιογνωμίες του νεότερου πολιτισμού μας ο Παύλος Ζάννας (από τους υπευθύνους του) και μόλις εκείνο τον καιρό είχες αγοράσει τον Α’ τόμο «Από τη μεριά του Σουάν» του «Αναζητώντας το χαμένο χρόνο» του Μ. Προυστ, εκδ. Ηριδανός, χωρίς ημερομηνία έκδοσης δι ευνοήτους (ποιούς;) λόγους κι όχι εκ τυπογραφικής αβλεψίας υποθέτω, τον οποίο μετάφρασε και μετέφραζε στη συνέχεια στη φυλακή ο Π.Α.Ζ., όπως υπέγραφε. Που ήξερες εσύ τότε χωρικόν μειράκιον τι είναι αυτό (το μέγιστο) που προσπαθούσες να διαβάσεις;

          Στο γραφείο μου σε λιτή κορνίζα καρφωμένη από χρόνια μια ζωγραφιά του ποιητή Τ. Σινόπουλου, απ’ αυτές που συνόδευαν το «Το Γκρίζο φως», ποιήματα με οχτώ πίνακές του και με του Δ. Ν. Μαρωνίτη την «Πρώτη ανάγνωση» που δημοσιεύτηκαν πρώτα στον «Πολίτη» κι αργότερα αυτοτελώς, από τον Κέδρο (1982) με υψηλή καλλιτεχνική φροντίδα. Ισως να είναι η μόνη σκισμένη εκ προθέσεως σελίδα του αγοραστικού σου βιβλιοβίου και μια μικρή ενοχή επ’ αυτού σε τρυπάει αφού υπέπεσες σε αμάρτημα ότι έβλαψες την ακεραιότητα βιβλίου και μάλιστα τόσον ωραίου. Στον ποιητή επανήλθε ο Δ.Ν.Μ. με το αυτό κείμενο στο υπ’ αριθ. 6 από τα «Μελετήματα» του από κοινού με τον Μ. Σαχτούρη.

          Στα «Νέα Κείμενα 2», φθινόπωρο του 1971, Κέδρος, (πόσο «μεγάλος» -σε ηλικία- είμαι τελικά αλλά και πόσο νέος νιώθω γυρίζοντας σ’ αυτά!) ήταν απών στο κυρίως σώμα τους (ως έγκλειστος) στο παράρτημα όμως ένα σχόλιο θυμίζει την επιστολή (Μ. Αναγνωστάκη, Αλεξ, Αργυρίου κ.α) στους «Τάιμς» του Λονδίνου πως: «Φυλακισμένος στην Ελλάδα εκτός από τον δικαστή Σαρτζετάκη είναι κι ο Δ. Μαρωνίτης υφηγητής του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κλπ.» (2)

          Τα χρόνια μπρος πίσω οι μνήμες τω αυτώ. Από τις πενιχρές άμεσες ή έμεσες γνωριμίες οι οποίες όμως τώρα έχουν μια άλλη αίσθηση γλυκειάς πραγματικότητας αναδρομικά. Οταν τον έβλεπες επικεφαλής των τιμητικών ψηφοδελτίων της πολιτισμένης Αριστεράς (τότε, τώρα;) σε συγκινούσε βαθύτατα η πολιτική του πράξη όπως κι αυτή του Μανόλη Αναγνωστάκη (Στην «Πολιτική και ποιητική ηθική» του τα τεκμηρίωνε). Ασημος εσύ εν μέσω διασήμων και μη, στη Σμύρνη και στο συνέδριο για τα 100 χρόνια του Γ. Σεφέρη ή πάλι σε κάποιο όροφο του ΥΠΠΟ σε συνεδρίαση του Δικτύου του Βιβλίου της βενιζελογενούς κι αλήστου (διαλυτικής) μνήμης «Επικράτειας Πολιτισμού», εκπρόσωπος του επιχώρίου ΙΝΒΑ κι αυτός αρχηγός του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας, να προτείνει την έκδοση, εν όψει των Ολυμπιακών του 2004, των 12 Πινδαρικών Πυθιόνικων.

          Στο τώρα οριστικά πιά.

          Διαβάζει τα χειρόγραφά του και πετά κάτω τα αναγνωσθέντα φύλλα. Τρέχουν να τα σηκώσουν. -Αφήστε τα είναι σκηνικό παρακαλώ.(ε) Τα μεγαφωνικά εξαρτήματα κάτι σαν χαλινά ανοιχτής κοπής τον ενοχλούν και τα πετά, κάθε αφή με το λεπτοφυές πρόσωπό του ακούγεται ψόφος. Οσο διαβάζει τα λόγια του ποιητή αναρωτιέσαι μήπως είναι δικά του και όχι μόνον στη σημερινή τους γλώσσα.

          Να μη τα πολυλογούμε.

          Εχουμε κι εδώ στην Κοζάνη το μεταφραστή του Ομήρου. «Ομήρου Ιλιάς παραφρασθείσα και ομοιοκαταλήκτως στιχουργηθείσα, Α-Δ ραψωδίες. Γεωργίου Ρουσιάδου του εκ Κοζάνης. Εν Βιέννη 1817». («Τον Ομηρον τυφλόν ειδών/ηρώτησεν ο Αδης/και ποίος σε ετύφλωσεν/Ο Γιώργος Ρουσιάδης» μνημόνευσε το γεγονός ο Κ. Θ. Δημαράς στην «Ιστορία» του. Προς γνώσιν και δια τας νομίμους συνέπειες, που γράφουμε και στα εξώδικα, καταχωρώ το επίδικο τμήμα της ερωτικής ομιλίας των αθάνατων δια της ποίησεως θνητών (οι θεοί έχουν τα δικά τους cone επ’ αυτού τούτου) υπό του Γ. Ρσδ. μετα-παραφρασθέν.

          Εν χαρμοσύνω ηδονή, έλα να ευφρανθώμεν·

          Διότι φλόγ’ ερωτική, ουδέποτε τοιαύτη

          Αλλοτ’ ησθάνθην καθώς νυν, αλλά ούτε τοσαύτην·

          Μήτε εκείνην την στιγμή ημέρας της γλυκυίας,

          Οτ’ από πόλιν την καλήν της Λακεδαιμονίας

          Αρπάξας σε, τ’ ορμητικά πλοία με σε ανήλθον,

          Κ’ επί την νήσον Κραναήν (4) εις συνουσίαν ήλθον

         Τόσην ησθάνθην ηδονήν, τέτοιαν ευθυμίαν

          Οσην αισθάνομ’ εν ψυχή ήδη επιθυμίαν,

          Τούτα ειπών, πρώτον αυτός επί την κλίνη ήλθε,

          Είτα η σύνευνος αυτού, πλησίον του ανήλθε

          Και ούτω πάλιν τοτ’ αυτοί άμφω φιλιωμένοι

          Εκειντ’ επί την τορνευτήν κλίνη των ηπλωμένοι...

Το αντίστοιχο τμήμα στην μετάφραση του Δ. Ν. Μαρωνίτη έχει ως ακολούθως, έτσι για την ιστορία του τώρα κι όχι για τυχόν συγκρίσεις που θα χωρούσαν όμως σε ένα εν ου παικτοίς πάγνιον.

          Ελα ωστόσο τώρα ν’ αγκαλιαστούμε στο κρεβάτι,

          ποτέ ως τώρα ο έρωτας δεν άναψε τόσο πολύ το μέσα μου.

          Ούτε και τότε, όταν σ’ άρπαξα από την λατρεμένη Σπάρτη

          κι έβαλα πλώρη με τα ποντοπόρα πλοία, φτάνοντας

          στη νησιώτικη Κρανάη, όπου δοθήκαμε πρώτη φορά στον έρωτα.

          Τόσο και τώρα φλέγομαι, λιώνω ποθώντας την αγάπη σου.»

          Μιλώντας προχωρούσε στο κρεβάτι και πίσω του η Ελένη...

                              κλπ., κλπ.

Και είτα η απόλυσις.

 

«Γραμμή!» αντιλάλησε αδιάφορος ο τιμονιέρης (5)

                                       

                                                  21 Απριλίου 2010, 43 χρόνια μετά!

         
          Σημειώσεις ίσως και σχόλια
 

          1. Ο Πρίαμος τον Αλέξανδρό του τον είχε για ξέκαμα. Οταν τον γέννησε η Εκάβη, αυτή ονειρεύτηκε πως έτεκεν μια φλόγα. Ολοι οι μάντεις της Τρώας γης γνωμάτευσαν πως το παιδί αυτό θα γίνει η αιτία να καεί η Τροία. Τον έδωσαν στο δούλο Αγέλαο να τον αφήσει στο βουνό. Αλλά μετά από πέντε χρόνια που τον ξαναέψαξε ο δούλος, τον βρήκε εκεί να τρέφεται από μιαν άρκτο. «Ελαβεν αυτό μεθ’ αυτού εις την οικίαν του και ωνόμασεν αυτό Πάριν». Πάρις- Πάρης –Αλέξανδρος. Ονόματα και γραφές ποικίλες του ωραίου μας. Γράφει στις εκτενείς σημειώσεις του σε κάθε ραψωδία ο κοζανίτης λόγιος μεταφραστής του Ομήρου, Γ. Ρουσιάδης: «Τινές θέλουσιν ότι το όνομα αυτού παράγεται από του Παριέναι· επειδή τον κίνδυνον της ζωής αυτού επί το όρος ευτυχώς παρήλθεν· άλλοι, από της Πήρας, εις την οποία ετέθη και εφέρθη επί το όρος· και άλλοι πάλιν, από το Πηρούν· διότι δια της ωραιότητός του θάμβωνε κάθε εις αυτόν ατενίζον όμμα». Αφροδίτη και Ελένη γνωρίζουν εξ ιδίας πείρας το πηρούν του». Πιο είναι το αληθές; Του Γ. Ρουσιάδη ο Πάρις του Πάριδος ή του Δ. Ν. Μ. ο Πάρης, ο οποίος είναι πιο κοντά στο Παρασκευάς. Για να το ξεκαθαρίσει (επιτέλους) κι ο άλλοτε Δήμαρχος Κοζάνης που γράφει το όνομά του ως Πάρις, ενώ Παρασκευά τον εβάπτισε ο νονός του εις το όνομα της αγίας Τριάδος.

          2. Ευθύς παρακάτω στα «Ν.Κ. 2» σχόλια του ‘Αλκιμου Απαρέμφατου (ποίος;) με τίτλο «Νέα Δημοκρατία, Νέα Διανόησις». Το σύνθημα είναι διαφωτιστού τινός της εθνικής ημών δικτατορίας κι εξ αυτού έτερα ενθύμηση προς το σπαρταριστό. Αμέσως μετά την μεταπολίτευση, όταν η μεγάλη δεξιά παράταξη έλαβε τον τίτλο «Νέα Δημοκρατία» το τότε σκληρόν ΚΚΕ (οι του «Εσωτερικού» το ονόμαζαν και «Εξωτερικού» οι δυσεβείς), εδογμάτισε δημόσια ότι ο νεοκαραμανλισμός πήρε το τίτλο αυτό εκ της μεγάλης απηχήσεως που είχε στο λαό («Κι εσύ λαέ βασανισμένε μην ξεχνάς τον Ωρωπό»), το βασικό σύνθημα συνεδρίου του που έλεγε: «Εμπρος για μια Νέα Δημοκρατία». Συμπτώσεις διπλές, τριπλές να σε φυλάει ο Θεός.

          3. Το ίδιο βράδυ διάβαζα στην «Καθημερινή» για τον άθλο του πιανίστα Τίτου Γουβέλη ο οποίος ερμήνευσε 840 φορές το έργο του Σατί Vexations (διάρκεια 15 ώρες) και σκόρπιζε σιγά σιγά τις παρτιτούρες στο πάτωμα. Μ’ άρεσε ιδιαίτερα αυτή η ασύμπτωτη σύμπτωση του ωραίου μουσικής και λόγου επί του σκηνικού πατώματος.

          4. Γ.Ρ. «Δια τούτων των λόγων του Πάριδος θέλει να διασκορπίσει ο Ποιητής την υποψίαν, την οποίαν εδύνατο να συλλάβη ο αναγνώστης, ότι η Ελένη κατένευσεν εις την εκπλήρωσιν της επιθυμίας του Πάριδος προτού ν’ αναχωρίσει από τον οίκον της». Διότι κυρίες και κατά κάποιον τρόπο κύριοι (που έλεγε στις αλήστου γεύσης σκορδοκαΐλιες συνάξεις της σαρακοστής στη Φλώρινα ο ελλογιμότατος κ. Μ. Σουλιώτης) έχουμε και κάποιες αρχές όχι και μέσα στο σπίτι μας ή έστω εν πλω, αλλά επί σταθερού εδάφους στη νήσο την καλούμενη σήμερα Μαραθονήσι· μέχρι εκεί άντεξε ο ωραίος την της ωραίας στέρηση και ακολούθησε η πρώτη διάπραξη.

          5. Γ. Σεφέρη «Οι γάτες τ’ αη Νικόλα» στον τόμο «Δεκαοχτώ κείμενα»

 

           (*) Μήπως όμως μεταφράζει ο Δ. Ν. Μ. «Ωρα που κάνουν στο ζυγό τα βόδια». Μ’ άρεσε όμως και το κοπάνησα έτσι έστω και μ’ επιφυλάξεις για το τι άκουσα.

                                        ***                                   

          ΥΓ. Δεν μπόρεσα να δω τον Δ.Ν.Μ. στο περιθώριο του 2ου διεθνούς κι ωραίου (ξεπατώθηκε η κυρία Κούλα Καλογερίδου ενώ απογειώθηκε ο εκ Πελασγίας Στέλιος Πελασγός αφηγητής στο επάγγελμα) φεστιβάλ περί την αφήγησιν στο οποίο ήταν «επίσημος» καλεσμένος (γιατί όχι επίτιμος) ότι τον παρέσυρε ο τουριστικός συρμός κι η επιφάνεια των πνευματικών πραγμάτων της πόλης μας, αλίμονο. Ηθελα, όμως να του γνωρίσω πως στο ταξίδι που κατά αντίστροφον φοράν έκανε αυτός προς τον Όμηρο από Οδύσσεια σε Ιλιάδα, ημείς προηγήθημεν όλων τους κανονικά κάποτε στη νοητή Αυλίδα. Δηλαδή Εξαμίλια και παραλία Κορίνθου κινηματογραφικά, Αύγουστος του 1976, όταν ο κ. Μιχ. Κακογιάννης (γύριζε την «Ιφιγένεια εν Αυλίδι») 8000 τόσους νεοσύλλεκτους, ολόγυμνους και κουρεμένους εν χρώ με τη ντουντούκα μας «διέταζε» να κοιτάμε με ...νοσταλγία το πέλαγος (δεν το πετυχαίναμε καλά) κι οι λοχίες υπηρεσίες μέσα στις γραμμές μας (γυμνά σώματα και ψυχές) με τις ζωστήρες ανά χείρας γαυριούσαν: «Νοσταλγείστε ρε στραβάδια να τελειώνουμε, μας έχει τρελάνει ο ...

          (Β. Π. Καραγιάννη «Το χρώμα της νοσταλγίας» από την ομότιτλη συλλογή με διηγήματα, εκδ. Γαβριηλίδη 2008)

 
         
         

altΠραγματοποιήθηκε επιτυχώς το Σάββατο (17.04.2010) στο Εργατικό Κέντρο Κοζάνης σεμινάριο επιμόρφωσης στελεχών του ΠΑΣΟΚ, με θέμα: «ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ-ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΡΙΣΗΣ». Φορέας υλοποίησης του σεμιναρίου ήταν το Ινστιτούτο Επιμόρφωσης (ΙΝ.ΕΠ.) του ΠΑΣΟΚ. Το σεμινάριο συντόνισε ο κ. Ανδρέας Οικονόμου, καθηγητής ψυχολογίας της ΑΣΠΑΤΕ και μέλος του Συμβουλίου Επιμόρφωσης Α΄ Θεσσαλονίκης.

Το σεμινάριο αυτό αποτελεί συνέχεια μιας σειράς επιμορφωτικών σεμιναρίων με γενικό τίτλο «Πολιτική Επιμόρφωση Στελεχών» και το παρακολούθησαν στελέχη (φίλοι και μέλη το ΠΑΣΟΚ) από την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Σημειωτέον δε ότι, πριν από την έναρξη των εργασιών του σεμιναρίου, διεξήχθη διάλογος και ανταλλάχθηκαν απόψεις για την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα και για την αποτελεσματικότερη λειτουργία και δράση του ΙΝ.ΕΠ. στην περιφέρειά μας. alt

Το ΙΝ.ΕΠ. πιστό στο τρίπτυχο «ενημερώνομαι - συμμετέχω - αποφασίζω», με συνέπεια και υπευθυνότητα υπηρετεί το αξίωμα: Ενεργός πολίτης είναι ο ενημερωμένος πολίτης.

Η διαδικασία επιμόρφωσης και οι κύκλοι διαλόγου θα συνεχιστούν προγραμματισμένα, με εξειδικευμένα θέματα, που απασχολούν τους πολίτες και αφορούν την Περιφέρειά μας.

Τομέας Επιμόρφωσης Π.Ε. ΠΑΣΟΚ Δυτ. Μακεδονίας
Συμβούλιο Επιμόρφωσης Ν. Κοζάνης

 

Στην επόμενη ομιλία μου ήθελα να μου χαρίσετε ένα ομοίωμα Κορινθιακού Κυονόκρανου

Έλεγαν οι δικοί μας οι αρχαίοι ότι όποιος ονομάζει τα πράγματα καθορίζει την εξέλιξη τους. Το ζήτημα στην Πανεπιστημιακή και Πολιτική ημερήσια διάταξη, την ατζέντα έπρεπε να είναι το Νέο Ανατολικό Ζήτημα[1], το Τουρκικό Πρόβλημα.

Η παθογένεια του που διαχέεται βίαια στο εσωτερικό του την Μικρά Ασία, τον Πόντο, την Μεσοποταμία, την Πόλη και στον περίγυρο του.

Αν οι λεγόμενες ηγεσίες της χώρας ήταν επαρκείς ηθικά, ψυχικά, διανοητικά, πολιτικά θα το καθιστούσαν πρώτο ζήτημα της Ευρωπαϊκής Πολιτικής ατζέντας με αυτό το όνομα: Το Τουρκικό πρόβλημα. Το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η περιοχή μας.

Είναι λάθος η πρόταξη στην ατζέντα του Νεοοθωμανισμού. Γιατί είναι όνειρο θερινής νυκτός η επί το Τουρκικό, όνειρο του Μαλαστραντίν Χότζα, του Νταβούτογλου, του Κεμαλοισλαμισμού. Επίσης για έναν επί πλέον λόγο. Γιατί μεταβάλλεσαι σε υφιστάμενο προωθητή, πλασιέ του Νταβούτογλου της Άγκυρας και των φίλων της. Αφήνεις τον αντίπαλο να ονομάζει τα πράγματα.

Τους τελευταίους καιρούς παρουσιάζεται αυτή η ανατροπή της θεματολογίας της ατζέντας που προκαλεί μεγάλο αποπροσανατολισμό. Είναι έκφραση μορφωτικής και πολιτικής αδυναμίας. Κύρια όμως είναι η εξάρτηση από Εξωελλαδικούς μηχανισμούς, δυνάμεις που είναι εγκατεστημένες στο Κράτος, στους Θεσμούς, στα Πανεπιστήμια, στον Τύπο. Αυτό συμβαίνει στα περιφερειακά, δορυφορικά κράτη[2].

Έτσι στην Ελλάδα αντί να έχουμε ένα μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης για την απελευθέρωση του Πατέρα της Δημοκρατίας στην Μικρά Ασία, τον Αμπτουλάχ Οτσαλάν, του νέου Νέλσον Μαντέλα όπως επιβάλουν τα ανθρωπιστικά και διεθνιστικά ιδεώδη μιλάμε για τον Νταβούτογλου και τον Ερντογάν που κρατούν σήμερα φυλακισμένα βρέφη ηλικίας πέντε ετών στο Αμέντ (την αρχαία Αμίδα).

Τι σημαίνει ο Νεοοθωμανισμός τους όχι μόνο για την Μικρά Ασία αλλά για τα Βαλκάνια; Να βάζουν οι γυναίκες στο Κόσσοβο, την Βοσνία, τα Τίρανα φερετζέ, να επανεμφανισθούν Βόσνιοι, Τουρκαλβανοί πασάδες, νταήδες και ναρκοκρατίδια, Ναρκομπεηλίκια. Οι λαοί των Βαλκανίων και ειδικά οι Έλληνες έχουμε νωπή την μνήμη της Οθωμανικής Κεμαλικής βαρβαρότητας και υπανάπτυξης.

Τα σύνορα της υποανάπτυξης στην Ευρώπη φθάνουν μέχρι εκεί που έφθασαν οι Οθωμανοί. Αν η Βιέννη είχε καταληφθεί την 11η Σεπτεμβρίου 1684 από τους Οθωμανούς θα γνώριζε την διαρκείας έξι και πλέον αιώνων τραγωδία της Κωνσταντινούπολης και της Τραπεζούντας. Η την δολοφονία της Σμύρνης.

Ευχαριστώ τον σύλλογο Τερψιχόρη γιατί μου παρέσχε το ΒΗΜΑ – όπως το συναντά κανείς στην Αρχαία Κόρινθο – ώστε να θέσουμε σε ορθή βάση το θέμα της συζήτησης. Το Νέο Ανατολικό Ζήτημα.

Σε συνθήκες μάλιστα που το ΒΗΜΑ η Αγορά απουσιάζουν, απαγορεύονται από αυτούς που κατέχουν το Κράτος και καταδικάζουν τους Έλληνες στην αφωνία.

Όπως είναι γνωστό δεν θέλω να με βραβεύουν. Από την στιγμή όμως που θέλετε να μου δώσετε κάτι προς ανάμνηση της ομιλίας μου θα προτιμούσα ένα ομοίωμα Κορινθιακού Κυονόκρανου που απουσιάζει από την σημερινή αρχιτεκτονική σας.

Η ανάκτηση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς του τόπου σας, της Κορίνθου είναι προϋπόθεση για την ανάπτυξη, την ευημερία σας. Προϋπόθεση για να πουλιέται η Σουλτανίνα Κορινθίας και το κρασί Νεμέας. Αυτό όμως είναι το επόμενο θέμα μιας άλλης ομιλίας μου και η κάλυψη εκ μέρους σας του κενού του Κορινθιακού Κυονόκρανου. Αυτό το δώρο θα το ήθελα.

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη


[1] Μιχάλης Χαραλαμπίδης. Όψεις του Νέου Ανατολικού Ζητήματος. Εφημερίδα Ελευθεροτυπία 18 Απριλίου 1986. Επίσης στο Μιχάλης Χαραλαμπίδης. Εθνικά Ζητήματα. 4η έκδοση. ΕκδόσειςΓόρδιος

καθώςκαιστοASPECTS OF THE NEW EASTERN QUESTION (εξαντλημένο) καιστο THE PONTIAN QUESTION IN THE UNITED NATIONS. 2η έκδοση. Εκδόσεις Στράβων.

[2] Μιχάλης Χαραλαμπίδης. Προλεχθέντα. 3η έκδοση. Εκδόσεις Γόρδιος.
 
 

Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΣΜΙΔΗΣΕιλικρινά δεν θυμάμαι πότε είχε γίνει η σύνδεση Αθηνών-Κοζάνης με αεροπορική γραμμή της  Athens Air. Είχαμε γράψει τότε από εδώ πράγματα που, ως είθισται, δεν άρεσαν.

Πως με την Θεσσαλονίκη σε απόσταση βολής και πολλές καθημερινές πτήσεις δεν είναι βιώσιμη μια τέτοια γραμμή. Πως αν είναι να βάλουμε το συμφέρον της Δ. Μακεδονίας μπροστά τότε πρέπει να δώσουμε μάχη για την αεροπορική σύνδεση της Καστοριάς. Η πόλη αυτή έχει πτήσεις τσάρτερ από τα ανατολικά κράτη με στόχο το εμπόριο γούνας. Στο κάτω-κάτω γράφαμε, με οδική σύνδεση κάτω των 30 λεπτών με την ολοκλήρωση της Εγνατίας καλύτερο και πιο ρεαλιστικό θα είναι να επιδιώξουμε την ταχύτερη δυνατή αποπεράτωση της. Αντιθέτως οι τοπικοί προύχοντες δώσανε ρέστα: «Θρίαμβος για την Δυτική Μακεδονία», «Δεν κόβεται η αεροπορική σύνδεση της ενεργειακής καρδιάς της Ελλάδας(sic) με την πρωτεύουσα» και δώσε του  «Η Δ.Μακεδονία δεν μπορεί να μείνει χωρίς αεροπορική σύνδεση» (μπα;) επικαλούμενοι την ιστορικότητα της και άλλα ηρωικά.

Τώρα μετά την διακοπή της λειτουργίας της γραμμής  λόγω της μη βιωσιμότητας της το φαινόμενο «μούγγα στη στρούγγα» επανεμφανίσθηκε δυναμικά.

Όταν το άτιμο το πρόσκαιρο πολιτικό κόστος μπαίνει πάνω από όλα και όταν ο τοπικός πολιτικός είναι καριερίστας και βάζει την επανεκλογή του πάνω από τον τόπο, αυτά γίνονται.

Τώρα γιατί εμείς επικροτούμε αυτή την στάση τους με την ψήφο μας είναι ένα τεράστιο θέμα. Έχει να κάνει με την ωριμότητα μας, με την παιδεία μας, με τον ατομικισμό που μας κατατρέχει και σηκώνει πολύ ψυχανάλυση.

Μετά βέβαια το ομαδικό σοκ που υπέστημεν ως κοινωνία όταν από την «θωρακισμένη» οικονομία μας διαπιστώσαμε πως η οικονομία μας δεν φοράει ούτε καλτσοδέτα, άλλαξαν τα πράγματα.

Αυτή η κρίση λοιπόν μπορεί να έχει και καλά. Θα μας βγάλει πιο ώριμους πολίτες, πιο ενεργούς, πιο συνειδητοποιημένους ως προς την δύναμη που έχουμε και πιο ποιοτικούς ανθρώπους. Εν τω μεταξύ οτιδήποτε παλαιάς κοπής, πολιτικοί, έμποροι , αεριτζήδες και όλα τα παρασιτικά ας καταλάβουν ένα πράγμα. Ο Τζάμπας τέλειωσε, και αν δεν τέλειωσε μίκρυνε πάρα πολύ. Σήμερα ανεβαίνει και εκτιμάται η αξία του «Value for money» παντού, σε όλους μα όλους τους τομείς. To μέλλον μόνο με αυτούς που το κατάλαβαν και το ενσαρκώνουν θα πορευτεί. Ο θυμόσοφος λαός μας το έχει πει απλά: «Ουδέν κακόν αμιγές καλού».

Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010 04:40

EAΛΩ.... Η ΠΟΛΙΣ

altΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΦΟΥΝΤΟΓΛΟΥ

H ψύχραιμη ανάγνωση της εγχώριας πολιτικής πραγματικότητας, απαλλαγμένης από επικοινωνιακά ψιμύθια και ιδεολογικούς φενακισμούς, μας φέρνει αντιμέτωπους με μια θλιβερή πραγματικότητα την οποία συνθέτουν η εκκωφαντική ανεπάρκεια του πολιτικού μας προσωπικού, ο προκλητικός ΄΄ιδιώτης βίος΄΄  των κλεπτοκρατικών ελίτ της χώρας  και η ‘’σκοριώσα’’ αισθητική μιας ψευδεπίγραφης κοινωνίας των πολιτών η οποία  χρόνια τώρα αναγάγει το θερσίτειο είδωλο της πολιτικής σαχλαμάρας  σε  ιερό και απαραβίαστο κανόνα πολιτικής συμπεριφοράς και την πολιτική ιδιωτεία σε βασική προυπόθεση του εκλέγεσθαι  στα ανώτερα πολιτειακά αξιώματα.   Το παρ΄ ολίγον επτωχεύσαμε της νέας μας πολιτικής ηγεσίας και το ΄΄οζων δουλείας΄΄ σύστημα ελέγχου των δημοσιονομικών  μας μεγεθών που μας επιβλήθηκε από τις ‘’αγενείς’’ αγορές και τους ‘’ευγενικούς’’ μας εταίρους ανασύρουν  μνήμες προηγούμενων αιώνων όταν το ‘’δυστυχώς επτωχεύσαμεν’’ του Τρικούπη και οι ατυχείς εμπνεύσεις του μεγαλοιδεατισμού της εποχής ( βλ. Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897) έφερναν στη χώρα μας τους νταβατζήδες του ΔΟΕ ( Διεθνής Οικονομικός Ελεγχος ) .

altΕυρωπαϊκό πολιτισμικό κέντρο αποτέλεσε η πόλη της Κοζάνης το τριήμερο Παρασκευή 16, Σάββατο 17 και Κυριακή 18 Απριλίου, συγκεντρώνοντας τα βλέμματα από τις 11 χώρες της Ευρώπης από τις οποίες καταγόταν οι συμμετέχοντες στον 1ο Διεθνή Διαγωνισμό Ακορντεόν που διοργάνωσε το Δημοτικό Ωδείο Κοζάνης σε συνεργασία με τη Δημοτική επιχείρηση πολιτισμού και Αθλητισμού Κοζάνης, καθότι ο Διαγωνισμός μεταδιδόταν ταυτοχρόνως ζωντανά στο διαδίκτυο.

alt·   500 εκατ. ευρώ τζίρο έκανε ο κ. Ψωμιάδης πριν την πτώχευση της ΑΣΠΙΣ Πρόνοια και των θυγατρικών της.

·   Αμφισβητείται η ουσιαστική νομιμότητα των κρατικών εγγυήσεων υπέρ των ασφαλισμένων

Συμπληρωματική απάντηση σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Χουντή σχετικά με τις διαδικασίες των ασφαλιστικών εταιρειών που πτώχευσαν, έστειλε εξ ονόματος της Κομισιόν ο κ. Μπαρνιέ.
Στην απάντησή της η Κομισιόν, δίνει στοιχεία σχετικά με τα έσοδα του οικονομικού έτους 2008 σε όρους εγγεγραμμένων ασφαλίστρων κατά ζημιών, τα οποία για τις εταιρείες του κ. Ψωμιάδη αγγίζουν τα 500 εκατ. ευρώ.
 
Αναφερόμενος μάλιστα, ο κ. Μπαρνιέ, στις θυγατρικές εταιρείες του ομίλου ΑΣΠΙΣ είπε ότι «Οι ασφαλιστικές εταιρείες Γ.Η. ΣΚΟΥΡΤΗΣ Ανώνυμη Εταιρεία Γενικών Ασφαλειών, ΓΕΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων, ΓΕΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων και ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ Ανώνυμη Εταιρεία Ασφαλίσεων Ζημιών δραστηριοποιούνταν αποκλειστικά στους κλάδους ασφάλισης κατά ζημιών. Η κύρια ασφαλιστική δραστηριότητα ήταν η ασφάλιση της αστικής ευθύνης για τα ατυχήματα που προκαλούνται από τη χρήση χερσαίων αυτοκινήτων οχημάτων (motorthirdpartyliability). Η ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ Ανώνυμη Εταιρεία Γενικών Ασφαλειών ασκούσε δραστηριότητες στους κλάδους ασφάλισης ζωής και ασφάλισης κατά ζημιών, προσφέροντας ειδικότερα ασφαλιστικά προϊόντα του κλάδου ζωής, συμπεριλαμβανομένων των ασφαλιστηρίων συμβολαίων που συνδέονται με επενδύσεις (unit-linkedinsurancecontracts)».
 
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της απάντησης:
 
«Συμπληρωματική απάντηση του κ. Barnier εξ ονόματος της Επιτροπής

Όπως ανέφερε η Επιτροπή στην απάντησή της στις 17 Νοεμβρίου 2009, τα ζητήματα που ήγειρε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου στο σημείο 1 και στην πρώτη πρόταση του σημείου 2 της ερώτησής του αναφέρονται σε συγκεκριμένα περιστατικά στην Ελλάδα, όπως και σε λεπτομέρειες της ελληνικής νομοθεσίας. Η Επιτροπή επικοινώνησε με τις ελληνικές αρχές προκειμένου να λάβει τις σχετικές πληροφορίες.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες Γ.Η. ΣΚΟΥΡΤΗΣ Ανώνυμη Εταιρεία Γενικών Ασφαλειών, ΓΕΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων, ΓΕΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων και ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ Ανώνυμη Εταιρεία Ασφαλίσεων Ζημιών δραστηριοποιούνταν αποκλειστικά στους κλάδους ασφάλισης κατά ζημιών. Η κύρια ασφαλιστική δραστηριότητα ήταν η ασφάλιση της αστικής ευθύνης για τα ατυχήματα που προκαλούνται από τη χρήση χερσαίων αυτοκινήτων οχημάτων (motorthirdpartyliability). Η ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ Ανώνυμη Εταιρεία Γενικών Ασφαλειών ασκούσε δραστηριότητες στους κλάδους ασφάλισης ζωής και ασφάλισης κατά ζημιών, προσφέροντας ειδικότερα ασφαλιστικά προϊόντα του κλάδου ζωής, συμπεριλαμβανομένων των ασφαλιστηρίων συμβολαίων που συνδέονται με επενδύσεις (unit-linkedinsurancecontracts). Σε όρους εγγεγραμμένων ασφαλίστρων κατά το οικονομικό έτος 2008, οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις πραγματοποίησαν τα ακόλουθα έσοδα, σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή:

Ασφαλιστική Επιχείρηση

Εγγεγραμμένα ασφάλιστρα κατά ζημιών, οικονομικό έτος 2008 (εκατομμύρια ευρώ)

Μερίδιο αγοράς ασφαλίσεων κατά ζημιών, οικονομικό έτος 2008

Γ.Η. ΣΚΟΥΡΤΗΣ Ανώνυμη Εταιρεία Γενικών Ασφαλειών

10,28
0,37 %

ΓΕΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων

29,75
1,06 %

ΓΕΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων

122,84
4,37 %

ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ Ανώνυμη Εταιρεία Ασφαλίσεων Ζημιών

123,99
4,41 %

ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ Ανώνυμη Εταιρεία Γενικών Ασφαλειών

5,2
0,18 %
 
 
 
Ασφαλιστική Επιχείρηση

Εγγεγραμμένα ασφάλιστρα κλάδου ζωής, οικονομικό έτος 2008 (εκατομμύρια ευρώ)

Μερίδιο αγοράς ασφαλίσεων ζωής, οικονομικό έτος 2008

ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ Ανώνυμη Εταιρεία Γενικών Ασφαλειών

205,43
8,21 %
 

2. Όσον αφορά τα ασφαλιστήρια συμβόλαια ζωής σε περίπτωση πτώχευσης της οικείας ασφαλιστικής εταιρείας, φαίνεται ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που διαβιβάστηκαν από τις ελληνικές αρχές, το ελληνικό Δημόσιο δύναται να χορηγήσει υπό προϋποθέσεις εγγύηση υπέρ του αναδόχου του ασφαλιστικού χαρτοφυλακίου ζωής ή, σε περίπτωση απουσίας τέτοιου αναδόχου, εγγύηση απευθείας υπέρ των ασφαλισμένων. Η διάταξη αυτή δεν έχει ενεργοποιηθεί έως σήμερα, ενώ αμφισβητείται η ουσιαστική νομιμότητά της. Για τις ασφαλίσεις κατά ζημιών δεν υπάρχει σχετική πρόνοια.

Όσον αφορά τα ζητήματα που ήγειρε το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου στη δεύτερη πρόταση του σημείου 2 και στα σημεία 3 και 4, παραπέμπουμε στα στοιχεία που παρέχονται στην απάντηση στη γραπτή ερώτηση E-4700/09 της 17ης Νοεμβρίου 2009».

altΣάββατο 24 – Κυριακή 25 Απριλίου 2010 στην
«Αίθουσα Τέχνης», 9.00 μ.μ.
 
ΕΝΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΚΑΙ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ
 
Μια συνεργασία του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Η ΝΕΛΕ της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κοζάνης σε συνεργασία με το Δήμο Νεάπολης και την «Εταιρεία Αποκατάστασης Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες», θα λειτουργήσει στη Νεάπολη το Επιμορφωτικό πρόγραμμα «Υφαντική Ταπητουργία ΑΜΕΑ».

Το πρόγραμμα, συνολικής διάρκειας 50 ωρών, θα διεξαχθεί από 3 Μαΐου 2010 έως 31 Μαΐου 2010, πρωινές ώρες, από τις 10:15 π.μ. έως τις 13:00 μ.μ., στο χώρο της Εταιρεία Αποκατάστασης Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες, στη Νεάπολη.

Δικαίωμα συμμετοχής στο πρόγραμμα έχουν όσοι είναι ηλικίας από 18 ετών και άνω.

Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να υποβάλουν αίτηση συμμετοχής από 26 έως 30 Απριλίου, καταθέτοντας τα παρακάτω δικαιολογητικά:

1. αίτηση συμμετοχής εκπαιδευόμενου

2. φωτοτυπία αστυνομικής ταυτότητας

Η κατάθεση των παραπάνω δικαιολογητικών γίνεται στην Εταιρεία Αποκατάστασης Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες του Δ. Νεάπολης, πρωινές ώρες, (τηλ.: 24680 22393) και στη Γραμματεία της ΝΕΛΕ Κοζάνης, (Νομαρχία, ημιώροφος, Γρ. 2, τηλ: 2461 351 434 – 387)

Η ΝΕΛΕ της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κοζάνης σε συνεργασία με το Δήμο Κοζάνης και το Σύλλογο «Ηλιαχτίδα», θα λειτουργήσει στην Κοζάνη το Επιμορφωτικό πρόγραμμα «Ζωγραφική ΑΜΕΑ». Το πρόγραμμα, συνολικής διάρκειας 50 ωρών, θα διεξαχθεί από 3 Μαΐου 2010 έως 31 Μαΐου 2010, πρωινές ώρες, από τις 10:15 π.μ. έως τις 13:00 μ.μ., στο Ειδικό Εργαστήρι, στην Κοζάνη.

Δικαίωμα συμμετοχής στο πρόγραμμα έχουν όσοι είναι ηλικίας από 18 ετών και άνω.

Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να υποβάλουν αίτηση συμμετοχής από 26 έως 30 Απριλίου, καταθέτοντας τα παρακάτω δικαιολογητικά:

1. αίτηση συμμετοχής εκπαιδευόμενου

2. φωτοτυπία αστυνομικής ταυτότητας

Η κατάθεση των παραπάνω δικαιολογητικών γίνεται στο Ειδικό Εργαστήρι του Δ. Κοζάνης, πρωινές ώρες, (τηλ.: 24610 33969) και στη Γραμματεία της ΝΕΛΕ Κοζάνης, (Νομαρχία, ημιώροφος, Γρ. 2, τηλ: 2461 351 434 – 387)