Επικοινωνία

Μπορείτε να στείλετε το κείμενο σας στο info@vetonews.gr & veto910@otenet.gr. Τηλ. 6947323650

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Τρίτη, 05 Οκτωβρίου 2010 19:31

ΤΑ ΠΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ...

Γράφτηκε από τον

 του Νικόλα Μάστορα Γκουλέμα
http://www.elicas.gr
Τα παθήματα και τα μαθήματα... Η περίπτωση της Ιρλανδίας

Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που ο πρώην πρωθυπουργός, κ. Σημίτης, μας μιλούσε για τον κελτίκο τίγρη της οικονομίας και το ιρλανδικό θαύμα. Στη συνέχεια ήρθε ο καιρός που την σκυτάλη έπαιρνε ο τέως υπουργός οικονομικών κ. Αλογοσκούφης, ο οποίος το 2006 έλεγε πως “’Ενα μοντέλο που θεωρώ ότι είναι πολύ κατάλληλο για να το μελετήσει κάποιος στα ελληνικά πλαίσια, είναι αυτό της Ιρλανδίας”. Τέλος, μόλις λίγους μήνες πριν, στις αρχές του 2010 δια στόματος κ. Ζαν Κλοντ Τρισέ, οι Βρυξέλες έδειχναν στην Ελλάδα το σκληρό μεν αλλά “αποτελεσματικό” δρόμο που είχε υποδειχθεί και στην Ιρλανδία για την εξυγίανση του δημοσιονομικού μας τομέα. “Η Ελλάδα έχει να μιμηθεί ένα μοντέλο και αυτό το μοντέλο είναι η Ιρλανδία. Η Ιρλανδία είχε εξαιρετικά δύσκολα προβλήματα τα οποία αντιμετώπισε με σοβαρό τρόπο και είναι κάτι που τώρα αναγνωρίζεται από όλους”, είχε δηλώσει πριν λίγο καιρό ο κ. Τρισέ από τη Φρανκφούρτη.

Η είδηση της περασμένη Πέμπτης ότι το έλλειμα του προϋπολογισμού της ιρλανδικής κυβέρνησης για το τρέχον έτος θα ανέλθει στο αστρονομικό 32% του ΑΕΠ, έκανε τον γύρο του κόσμου προκαλώντας μεγάλα ερωτηματικά γύρω από τις οικονομικές λογικές και πρακτικές που εφαρμόστηκαν στην Ιρλανδία τα τελευταία χρόνια. Παρ’ όλα αυτά στην Ελλάδα η είδηση πέρασε στα “ψιλά” μιας κι απ’ ότι φαίνεται δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι να μαθαίνουμε από τα παθήματα άλλων ή, ακόμα χειρότερα, δεν θέλουμε. “Σώζονται οι τράπεζες, πνίγονται οι Ιρλανδοί” και “Οι Ιρλανδικές τράπεζες ίσως σωθούν – Η Ιρλανδία μάλλον όχι” είναι μόνο μερικοί από τους τίτλους σχετικών άρθρων.

Ο βασιλιάς πέθανε, ζήτω ο βασιλιάς. Ο βασιλιάς όμως είναι γυμνός.

Μαζί του γυμνοί και οι πολίτες μιας χώρας που τελικά χωρίς κανένα αντίκρισμα, είδαν στο πρόσφατο παρελθόν τον μισθό τους να μειώνεται από 15% εώς 30%, τον βασικό συντελεστή του ΦΠΑ τους να σκαρφαλώνει στο 21,5%, τα κρατικά βοηθήματα προς ανήλικους να μειώνονται κι αυτά κατα 10%, τους πολίτες να πληρώνουν έκτακτες ασφαλιστικές εισφορές που αντιστοιχούσαν στο 7,5% του μισθού τους, τα επιδόματα ανεργίας να μειώνονται κατά 4,1% και μια σειρά ακόμα μέτρων της ίδιας λογικής με αυτά που υποδείχθηκαν και σε εμάς.

Την ίδια υπερπροσπάθεια με αυτή των Ιρλανδών, καλούμαστε απο τις Βρυξέλες να κάνουμε κι εμείς. Φωνή από μία Ευρώπη που δεν φαίνεται διατεθιμένη να μαθαίνει από τα παθήματα της. Έτσι πλέον αμφισβητείται ευθέος το τίνος τα συμφέροντα καλούμαστε να προασπίσουμε και τίνος είναι τελικά το πρόβλημα. Έχουμε μια κρίση που είναι καθαρά κρίση δανεισμού και τραπεζικής ρευστότητας, και αντί να προσπαθούμε να εξυγιάνουμε ένα άρρωστο και με πολλές παθογένειες τραπεζικό σύστημα το μόνο που κάνουμε είναι να μετακυλούμε το πρόβλημα στις κοινωνίες. Απο χρηματοπιστωτικό κάνουμε το προβλημα κοινωνικό, το μεταφέρουμε αλλού και δεν του δίνουμε λύση. Επιστρέφουμε σε οικονομικές λογικές και πρακτικές προ-Κεϋνσιανών θεωριών, που αποδεδειγμένα έχουν αποτύχει κι επιτρέπουμε σε ένα αναιδές τραπεζικό σύστημα μετά τον μερικό “θάνατο” του το 2008, να μετατρέπεται σε “ζόμπι” και να ρουφάει ότι σταγόνα αίμα βρεθεί στο διάβα του.

Η Ιρλανδία είναι μια μικρή μαγική γυάλα που μας επιτρέπει να δούμε το μέλλον. Πολιτικές ηγεσίες με το θράσος και την αναίδεια ενός πατροκτόνου που ζητάει επιείκεια επειδή είναι ορφανός. Αν αυτό είναι το μέλλον που θέλουν οι Ευρωπαίοι λαοί, τότε καλώς. Αν όμως όχι, είναι επιτακτική όσο ποτέ η ανάγκη να κάτσουμε σε ένα τραπέζι όλοι οι Ευρωπαίοι λαοί και να αναζητήσουμε τί έχει πάει λάθος, γιατί από την Ευρώπη που οραματιζόταν ο Αντενάουερ και ο Ντε Γκώλ, μέχρι την Ευρώπη που προσφέρει η Μέρκελ και το Δ.Ν.Τ. υπάρχει μια χαοτική απόσταση μεταξύ τους.

Περισσότερα άρθρα του Νικόλα Μάστορα Γκουλέμα μπορείτε να βρείτε στο http://www.elicas.gr

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 05 Οκτωβρίου 2010 19:39
ΝΙΚΟΛΑΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ ΓΚΟΥΛΕΜΑΣ

O Νικόλας Μάστορας Γκουλέμας, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κοζάνη ανάμεσα σε μια ομάδα Προσκόπων και σε αυλές σχολείων με μια μπάλα στο χέρι.

Τα καλοκαίρια έβαζε βενζίνη στο πρατήριο του πατέρα του μέχρι τα 18 του όπου και έφυγε Θεσσαλονίκη για σπουδές. Μετά από μια 10ετή περιπλάνηση ανάμεσα σε σχολές, πτυχία, θεατρικά εργαστήρια και λογιών λογιών εργασίες, επέστρεψε στην Κοζάνη στην οποία πλέον εργάζεται και κατοικεί.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « ΜΑΖΙ ΤΑ ΤΡΩΜΕ; Ή ΣΤΡΑΒΟΣ ΕΙΝ' Ο ΓΙΑΛΟΣ… »