Επικοινωνία

Μπορείτε να στείλετε το κείμενο σας στο info@vetonews.gr & veto910@otenet.gr. Τηλ. 6947323650

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012 22:20

Η Κ.Ο Σερβίων Βελβεντού του ΚΚΕ για τους βανδαλισμούς στο τάφο του Γιώργου Σιόμου

kkeΟ ζευγάς φεύγει, η σπορά όμως μένει
Πριν μερικές μέρες κάποιος ή κάποιοι προξένησαν ζημιές στον τάφο του νεκρού μας συντρόφου Γιώργου Σιόμου. H πράξη μπορεί να χαρακτηριστεί και είναι πράξη βέβηλη και ανίερη. Γιατί το έκαναν αυτό;
Είναι εύκολο ν' απαντήσουμε...

Γιατί ήταν αταλάντευτος κομμουνιστής.

Tο κλίμα που μεθοδικά δημιουργήθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα στο Βελβεντό είχε σαν φυσικό επακόλουθο την νομιμοποίηση απόψεων και την ανεκτικότητα στην εκδήλωση πρακτικών που οδήγησαν ως και τη βεβήλωση του τάφου του συντρόφου.

Όσο αποτρόπαια κι αν είναι η πράξη αυτή, αφού παραβιάζει έναν από τους βασικούς κανόνες του ανθρώπινου πολιτισμού, αυτού που απαγορεύει τη βεβήλωση του νεκρού σώματος, τη σκύλευση νεκρών και τη σύλησης τάφων, δικαιώνει τη ζωή και τη δράση του νεκρού μας συντρόφου.

Ο σ. Γιώργος τους στοιχειώνει, δεν του συγχώρησαν την στάση του, το ότι ήταν κομμουνιστής, την αταλάντευτη θέση του στον δύσκολο αγώνα που ο ίδιος, η οικογένειά του και όλη η Κομματική Οργάνωση Βελβεντού του ΚΚΕ, έδωσαν και δίνουν. Η επιγραφή στον τάφο του αυτό δήλωνε: «Να, γιατί έγινα κομμουνιστής»

Με τη δράση μας και τον αγώνα μας,συνεχίζουμε και ακολουθούμε το παράδειγμα του συντρόφου,ακόμα πιο δυνατά στις δύσκολες εποχές που η επίθεση της αστικής τάξης οξύνεται ενάντια στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.

Καλούμε τους εργάτες, αγρότες, αυτοαπασχολούμενους, τους άνεργους,τις γυναίκες και τους νέους ,να παλέψουν ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές,να καταδικάσουν τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, να απομονώσουν τους φασίστες και να συμπαραταχθούν με τους κομμουνιστές στον τίμιο αγώνα για την εξουσία του εργαζόμενου λαού.

Ενοχλούν,ιδιαίτερα σήμερα τα λόγια του ποιητή της Ρωμιοσύνης:

«Γιατί έγινα κομμουνιστής; Για ό,τι γίναμε όλοι μας. Γιατί διαπιστώσαμε ότι υπάρχει αδικία, εκμετάλλευση, γιατί υπάρχει καταπίεση και σαν άνθρωποι αντιστεκόμαστε σ' αυτό. Και ύστερα οργανωθήκαμε όλοι εμείς οι αδικημένοι, οι καταπιεσμένοι, οι εξευτελισμένοι, ενωθήκαμε με το ανθρώπινο όνειρο, να φτιάξουμε μια καλύτερη ζωή για όλους τους ανθρώπους. Όχι μονάχα για μας. Γιατί εμείς αυτά που φτιάχνουμε μπορεί να μην τα χαρούμε κιόλας. Αλλά έχουμε τη χαρά ότι κάποτε θα τα χαρούν κάποιοι.»

 

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012 22:25