- Λεπτομέρειες
- ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ - ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ
Η 28η Απριλίου έχει επιλεγεί σαν Παγκόσμια Ημέρα για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία.
Στόχος είναι η επικέντρωση της διεθνούς κοινής γνώμης στα θέματα πρόληψης ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (Δ.Ο.Ε.), κάθε χρόνο παγκοσμίως χάνουν τη ζωή τους περίπου 2,2 εκατομμύρια άνθρωποι, από εργατικά ατυχήματα και επαγγελματικές ασθένειες, αριθμός ο οποίος δείχνει αύξηση του ποσοστού κατά 10% τα τελευταία χρόνια.
Ταυτόχρονα περίπου 270 εκατομμύρια εργαζόμενοι παγκοσμίως έχουν υποστεί μη θανατηφόρο εργατικό ατύχημα, ενώ αντίστοιχα 160 εκατομμύρια υποφέρουν από επαγγελματικές ασθένειες.
Γνωρίζει όμως κανείς ότι :
Κάθε 15 δευτερόλεπτα ένας εργαζόμενος πεθαίνει από ατύχημα ή νόσο που σχετίζεται με την εργασία του;
Κάθε 15 δευτερόλεπτα 160 εργαζόμενοι έχουν ατύχημα σχετιζόμενο με την εργασία τους;
Αυτό σημαίνει ότι με το τέλος αυτής της μέρας 1 εκατομμύριο εργαζόμενοι θα έχουν υποστεί εργατικό ατύχημα!
Αυτό σημαίνει ότι με το τέλος αυτής της μέρας 5500 εργαζόμενοι θα έχουν πεθάνει από ατύχημα ή νόσο σχετιζόμενη με την εργασία τους!
Σε μια εποχή στην οποία γίνεται λόγος για αναγνώριση των δικαιωμάτων της φύσης και των όντων της, θα περίμενε κανείς ότι τα βασικά δικαιώματα του ανθρώπου θα είχαν εξασφαλιστεί.
Ωστόσο η δημοκρατία διακυβεύεται από κέντρα που συγκεντρώνουν τεράστια οικονομική εξουσία και που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο επηρεάζουν την πολιτική και τα ΜΜΕ.
Ο οικονομικός ανταγωνισμός, η διεθνοποίηση του κεφαλαίου και ο αγώνας για συμπίεση του κόστους των προϊόντων, έχουν διευκολύνει την μεταφορά των εργοστασίων παραγωγής των προϊόντων σε χώρες όπου το εργατικό κόστος είναι πολύ μικρό.
Εκτός από το πολύ χαμηλό ημερομίσθιο, οι συνθήκες ασφαλούς εργασίας και ασφαλιστικής κάλυψης είναι στις περισσότερες περιπτώσεις απαράδεκτες. Η παιδική εργασία, η ανασφάλιστη εργασία, τα ημερομίσθια πείνας, η απαγόρευση του συνδικαλίζεστε, η σωματεμπορία, αποτελούν ένα τοπίο που δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ ακόμη χωρίς περαιτέρω συνέπειες.
Το δικαίωμα των ανθρώπων για ασφαλή και αξιοπρεπών συνθηκών εργασία δεν τίθεται σε αμφισβήτηση στην θεωρία, η πράξη όμως σήμερα είναι διαφορετική. Φέτος η Ημέρα εορτάζεται μέσα σε μια διεθνή οικονομική κρίση, η οποία για κανένα λόγο δε θα πρέπει να θέσει υπό αμφισβήτηση τις πολιτικές για την πρόληψη αλλά και τις δαπάνες που απορρέουν από την εφαρμογή τους σε εθνικό αλλά και επιχειρησιακό επίπεδο.
Επενδύοντας στην πρόληψη, επενδύουμε:
- Στο αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα για ασφαλή και υγιή εργασία.
- Στην ποιοτική εργασία, η οποία αποτελεί τη συνισταμένη μιας ανταγωνιστικής οικονομίας και μιας ευνομούμενης πολιτείας.
Εμείς οι εργαζόμενοι στο Σωματείο Ενέργειας Δ.Ε.Σ.Μ.Η.Ε.-.ΔΕΗ
« Η ΕΝΩΣΗ » πιστεύουμε ότι, καθένας από μας, από τη θέση στην οποία βρίσκεται, είναι υπεύθυνος για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία.
- Οι εργοδότες ή τα στελέχη, είναι υπεύθυνοι να εγγυηθούν ότι οι εργασιακοί χώροι που εξαρτώνται από αυτούς είναι ασφαλείς και δεν κρύβουν κανένα κίνδυνο για την υγεία.
- Οι κυβερνήσεις, είναι υπεύθυνες για την παροχή των απαραίτητων υποδομών νόμων και υπηρεσιών για να διασφαλίσουν ότι, οι εργαζόμενοι παραμένουν ενεργοί και οι επιχειρήσεις ακμάζουν.
- Οι ακαδημαϊκοί, που γνωρίζουν το αντικείμενο, είναι υπεύθυνοι να διαδώσουνε το μήνυμα της αντίληψης του κινδύνου.
- Οι ειδικοί σε θέματα επαγγελματικής υγείας και ασφάλειας, είναι υπεύθυνοι να παρέχουνε συμβουλές και να προωθούνε την εκτίμηση της επικινδυνότητας και την παρακολούθηση του εργασιακού περιβάλλοντος.
- Τέλος εμείς ως εργαζόμενοι, είμαστε υπεύθυνοι να εργαζόμαστε με ασφάλεια, να προστατεύουμε τους εαυτούς μας και να μη θέτουμε σε κίνδυνο τους άλλους
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΕΝΩΣΗ
- Λεπτομέρειες
- ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ - ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ
Ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση των δύο σταθμών ελέγχου ποιότητας του αέρα, δίπλα στο σταθμό που ήδη λειτουργεί, στην πλατεία Αριστοτέλους της Κοζάνης.
Οι σταθμοί θα παραμείνουν στην παραπάνω θέση για περιορισμένο χρονικό διάστημα, προκειμένου να γίνει διαβαθμονόμηση των οργάνων. Στη συνέχεια θα μεταφερθούν στις τελικές θέσεις, όπου και θα λειτουργήσουν στη φάση αυτή για χρονική περίοδο ενός έτους.
Ειδικότερα ο ένας σταθμός θα εγκατασταθεί και θα λειτουργήσει στη Νέα Χαραυγή και ο άλλος στη ΖΕΠ.
Πρόκειται για την έναρξη της πρώτης φάσης του έργου για τη διαχείριση της ποιότητας του αέρα στο Δήμο Κοζάνης, που υλοποιείται από το ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας, στο πλαίσιο σχετικής προγραμματικής σύμβασης του Δήμου Κοζάνης με το ΤΕΙ και το ΚΤΕ Δυτικής Μακεδονίας.
- Λεπτομέρειες
- ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ - ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ
Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κοζάνης, ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη σε θέματα υγείας και περιβάλλοντος, περιλαμβάνει στην πολιτική ποιότητάς της την προστασία και συνεχή αναβάθμιση του περιβάλλοντος με ανάλογες δράσεις. Στο πλαίσιο αυτό το Τμήμα Ποιότητας της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κοζάνης, εφαρμόζοντας τον Ν. 3230/2004 (ΦΕΚ 44Α΄) περί στοχοθεσίας, ανέλαβε την πρωτοβουλία να πραγματοποιήσει μελέτη για τη διαχείριση Επικίνδυνων Ιατρικών Αποβλήτων Μολυσματικού Χαρακτήρα στο νομό Κοζάνης, με δείκτη μέτρησης το ποσοστό των μη διατεθειμένων αποβλήτων, προκειμένου τα ερευνητικά συμπεράσματα να τύχουν περαιτέρω επεξεργασίας από την αρμόδια Διεύθυνση Περιβάλλοντος.
Για τον σκοπό αυτό διενεργήθηκε μελέτη σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης των Επικίνδυνων Ιατρικών Αποβλήτων Μολυσματικού Χαρακτήρα από τις μικρές Ιδιωτικές Μονάδες Υγείας του Νομού Κοζάνης και διαπιστώθηκε ότι άπαντες πετάνε τα εν λόγω απόβλητα -ο όγκος των οποίων ανέρχεται ετησίως σε τουλάχιστον 90.000 lit- στους κάδους αστικών απορριμμάτων, σε σακούλες ή κουτιά.
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με ερωτηματολόγιο, σε δείγμα 46 μονάδων υγείας του Νομού μας, επί συνόλου 325 και περιλαμβάνει: ιατρεία, οδοντιατρεία, φαρμακεία, μικροβιολογικά εργαστήρια, διαγνωστικά κέντρα και κτηνιατρεία.
Το υπαρκτό πρόβλημα της διάθεσης των Επικίνδυνων Ιατρικών Αποβλήτων από τις μικρές Ιατρικές μονάδες πρέπει να αποτελέσει την αφορμή για την θεσμοθέτηση λύσεων, που θα εξασφαλίσουν τις αναγκαίες συνθήκες προστασίας του περιβάλλοντος και θα συμβάλουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και της υγείας του πολιτών.
- Λεπτομέρειες
- ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ - ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ
Στις 20/4/2010 έγινε διαρροή τριχλοριούχου σιδήρου στις εγκαταστάσεις του χημείου του ΑΗΣ Αγ. Δημητρίου. Η διαρροή έγινε αμέσως αντιληπτή από το προσωπικό το οποίο προέβη ΑΜΕΣΑ, κάνοντας όλες εκείνες τις προβλεπόμενες ενέργειες που απαιτούνται για την αποκατάσταση του προβλήματος.
Από την διαρροή σύμφωνα με την Διεύθυνση του Σταθμού αλλά και της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Νομαρχίας, δεν υπήρξε έστω και κατά το ελάχιστο μόλυνση στο φυσικό περιβάλλον.
Όπως διαπιστώθηκε μετά τον έλεγχο που ακολούθησε, τα αίτια της διαρροής οφείλονται σε αστοχία υλικού.
Το Σωματείο Ενέργειας Δ.Ε.Σ.Μ.Η.Ε ΔΕΗ Η « ΕΝΩΣΗ » για μία άλλη φορά επισημαίνει ότι, λόγω της ετοιμότητας, της κατάρτισης, το ενδιαφέρον των χειριστών και των χημικών μηχανικών του Τομέα Χημείου του ΑΗΣ ΑΓ. Δημητρίου, αποσοβήθηκε ο κίνδυνος μόλυνσης του φυσικού πλούτου, του υδροφόρου ορίζοντα καθώς και η ασφάλεια του προσωπικού του Σταθμού και των εγκαταστάσεων.
Η διαρροή, εκ του μεγέθους της, θεωρείται ως του ουκ άνευ.
Το γεγονός όμως έλαβε τεράστιες διαστάσεις δημοσιότητας, ( άραγε από ποιους!!!) οι οποίοι φυσικά, δεν ανταποκρίνονται στο μέγεθος του προβλήματος.
Αν δε ληφθεί υπόψη ότι, από το πρόβλημα δεν επηρεάστηκε καθόλου το φυσικό περιβάλλον, η έκταση της δημοσιότητας υποδηλώνει σκοπιμότητες που εξυπηρετούν άλλα συμφέροντα. Σκοπιμότητες που σχετίζονται με την συκοφάντηση της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού και του προσωπικού της.
Η ΔΕΗ μετά την απελευθέρωση της αγοράς της ηλεκτρικής ενέργειας βάλλεται από τους ανταγωνιστές της και από τα κάθε λογής φερέφωνά της « ΕΦΙΑΛΤΕΣ » που άμεσα ή έμμεσα τους ελέγχουν.
Οι εργαζόμενοι στην ΔΕΗ, όπως και όλοι οι εργαζόμενοι στον Δημόσιο και ευρύτερο Δημόσιο Τομέα μπήκαν στο στόχαστρο από τα ίδια συμφέροντα, ως υπεύθυνοι για την οικονομική κρίση στην οποία βρίσκεται η χώρα.
ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ, Η ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ.
Η « ΕΝΩΣΗ» ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΛΙΓΝΙΤΗ, ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ, ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΔΕΗ, ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.
- Λεπτομέρειες
- ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ - ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ
Το ΚΕΚ Δήμου Κοζάνης, σε συνεργασία με το Ελληνικό Δίκτυο Επαγγελματιών Πληροφορικής, στο πλαίσιο του προγράμματος «Απεριόριστες Δυνατότητες» της Microsoft(Unlimited Potential), διοργανώνει κύκλους εκμάθησης και πιστοποίησης σε βασικές δεξιότητες στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, σύμφωνα με το πρότυπο ECDL.
· Άνεργους/ες και μακροχρόνια άνεργους/ες, με προτεραιότητα σε άνεργες γυναίκες που ταυτόχρονα είναι αρχηγοί μονογονεϊκών οικογενειών ή μητέρες πολύτεκνων οικογενειών
· Μετανάστες, Πρόσφυγες, Αιτούντες άσυλο
- Λεπτομέρειες
- ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ - ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ
Τη Δευτέρα συμπληρώνονται 24 χρόνια από το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ και η τραγική αυτή επέτειος αποτελεί αφορμή για τους Οικολόγους Πράσινους να δηλώσουν για μια ακόμη φορά την πλήρη αντίθεσή τους στην Πυρηνική Ενέργεια. Στις δύο δεκαετίες που ακολούθησαν το καταστροφικό ατύχημα ελάχιστα πράγματα έχουν γίνει σε επίπεδο τεχνολογίας και οργάνωσης της κοινωνίας που να δικαιολογούν μια αλλαγή της στάσης μας στο θέμα αυτό. Σήμερα, με το ενεργειακό ζήτημα να κατακτά το επίκεντρο των συζητήσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, χρειάζεται δυστυχώς και πάλι να τονιστεί ότι λύση στο ενεργειακό πρόβλημα δεν μπορεί να δώσει η Πυρηνική Ενέργεια αλλά οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας με παράλληλη λήψη μέτρων αλλαγής του καταναλωτικού και αναπτυξιακού μοντέλου προς μια οργάνωση της κοινωνίας με μικρότερες ανάγκες σε κατανάλωση ενέργειας και φυσικών πόρων.
Η πυρηνική ενέργεια δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση «πράσινη ενέργεια», όπως έχει πρόσφατα παρουσιαστεί από πολλές κυβερνήσεις με στόχο την επαναπροώθησή της, αφού παρουσιάζει πολλά και σημαντικά εγγενή αρνητικά χαρακτηριστικά :
· Παραμένει χωρίς λύση το πρόβλημα απόθεσης των ραδιενεργών αποβλήτων.
· Παραμένει καθόλου αμελητέα η περίπτωση ατυχήματος κατά τη λειτουργία των σταθμών ή ακόμα κατά τον εμπλουτισμό, την επεξεργασία, τη μεταφορά και αποθήκευση των πυρηνικών καυσίμων και την διαχείριση των πυρηνικών αποβλήτων, με ανυπολόγιστες επιπτώσεις σε ανθρώπινες ζωές και στο περιβάλλον
· Ο διαχωρισμός μεταξύ πολιτικής και στρατιωτικής χρήσης της πυρηνικής ενέργειας παραμένει μύθος, ακόμα και μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου.
· Σε μια εποχή όπου δικαιώματα και ελευθερίες περιορίζονται στο όνομα της ασφάλειας, είναι παράλογο να δημιουργούμε νέους στόχους πρώτης προτεραιότητας όπως πυρηνικοί σταθμοί, χώροι αποθήκευσης αποβλήτων, μέσα μεταφοράς εμπλουτισμένου ουρανίου κλπ.
· Τα κόστη ασφάλειας, διαχείρισης αποβλήτων και αποξήλωσης σταθμών αυξάνονται συνεχώς και επιβαρύνουν το κοινωνικό σύνολο μέσω των κρατικών προϋπολογισμών. Επίσης, το ρίσκο ενός ατυχήματος και τα αντίστοιχα κόστη ασφάλισης πάλι τα αναλαμβάνει η κοινωνία. Το συνολικό κόστος της πυρηνικής ενέργειας επομένως είναι σαφώς μεγαλύτερο εκείνου των ΑΠΕ.
· Κάθε ευρώ που επενδύεται στην πυρηνική ενέργεια ή την επιδοτεί υπονομεύει τις πολιτικές για την προστασία του κλίματος καθώς θα μπορούσε να έχει πολύ μεγαλύτερο αποτέλεσμα μείωσης εκπομπών αν πήγαινε προς επενδύσεις και επιδοτήσεις για εξοικονόμηση ενέργειας και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
· Η κατασκευή ενός πυρηνικού σταθμού απαιτεί τουλάχιστον 12 χρόνια ενώ η τεχνολογία νέας γενιάς (που μας υπόσχονται θα είναι πιο ασφαλής) δεν θα είναι διαθέσιμη πριν το 2040. Όμως η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής απαιτεί λύσεις τώρα.
· Στον κύκλο ζωής των πυρηνικών σταθμών η κατανάλωση ενέργειας και επομένως η συνεισφορά στην αλλαγή του κλίματος είναι σαφώς μεγαλύτερη από όσο θέλουν να παρουσιάζουν όσοι τους υποστηρίζουν για λόγους προστασίας του κλίματος.
· Η λογική του συγκεντρωτικού συστήματος ηλεκτρισμού με τεράστιες μονάδες μακριά από τα κέντρα κατανάλωσης είναι μια αποτυχημένη λογική του παρελθόντος. Σήμερα χρειαζόμαστε αποκεντρωμένες μονάδες ΑΠΕ με συμμετοχή των πολιτών και έξυπνα δίκτυα που δεν ταιριάζουν με τους καθόλου ευέλικτους πυρηνικούς σταθμούς
· Για το ίδιο ποσό επένδυσης, η ανάπτυξη αιολικής ενέργειας δημιουργεί μέχρι και 5 φορές περισσότερες εγχώριες θέσεις εργασίας σε σχέση με την πυρηνική.
· Ακόμα κι αν κατασκευάζονταν 1000 νέοι πυρηνικοί σταθμοί, η παραγωγή τους θα κάλυπτε μόλις το 4% της παγκόσμιας συνολικής κατανάλωσης ενέργειας ενώ δεν είναι καθόλου σίγουρο πως υπάρχουν επαρκή αποθέματα ουρανίου
· Ειδικά για την Ελλάδα, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος ατυχήματος λόγω της σεισμικότητας των περισσότερων περιοχών της
Ένα σύνηθες πυρηνικό εργοστάσιο ισχύος 1.000 MW παράγει ετησίως 30 τόνους απόβλητα υψηλής ραδιενέργειας, 300 τόνους μέσης και 450 τόνους χαμηλής ραδιενέργειας. Σε κάθε τόνο πυρηνικού απόβλητου περιέχονται 10 κιλά πλουτωνίου, ποσότητα αρκετή για την κατασκευή μίας πυρηνικής βόμβας. Το απεμπλουτισμένο ουράνιο που περιέχεται στα απόβλητα χρησιμοποιείται για την κατασκευή συμβατικών και ραδιενεργών όπλων. Επίσης, πολύ σημαντικός όγκος πυρηνικών αποβλήτων είναι τα ίδια τα πυρηνικά εργοστάσια, των οποίων η μέση διάρκεια ζωής είναι 30-35 έτη. Μετά πρέπει να αποσυναρμολογηθούν και να αντιμετωπισθούν ως πυρηνικό απόβλητο! Για το θέμα αυτό δεν υπάρχει τεκμηριωμένη επιστημονική μελέτη ούτε εφαρμοσμένη μέχρι τώρα πρακτική.
Από την έως τώρα λειτουργία των πυρηνικών εργοστασίων έχουν συσσωρευτεί ανά τον κόσμο περίπου 150.000 τόνοι αποβλήτων, εκ των οποίων μόλις το 1/3 έχει υποβληθεί σε επεξεργασία και ειδικούς όρους φύλαξης.
Επιπλέον το κόστος κατασκευής και ασφαλούς λειτουργίας είναι τεράστιο και απρόβλεπτο κατά την διαδικασία σχεδιασμού. Είναι βέβαιο ότι εάν τα αντίστοιχα κονδύλια είχαν διατεθεί σε έρευνα και πιλοτικές εφαρμογές στις εναλλακτικές μορφές ενέργειας, στην αποδοτικότερη χρήση και στην αναδιάρθρωση των αναγκών μας, το ενεργειακό πρόβλημα του πλανήτη θα ήταν αυτή τη στιγμή πιο κοντά στην λύση του.
Ακόμη, η υιοθέτηση της πυρηνικής σχάσης για παραγωγή ρεύματος, δεν είναι απλά μια τεχνολογική επιλογή αλλά μία έντονα κοινωνική απόφαση, γιατί αφενός οι κίνδυνοι από την τεχνολογία αυτή αφορούν πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας ακόμη και έξω από τα εθνικά σύνορα και αφετέρου οι απαιτούμενες διαδικασίες και πρακτικές ασφάλειας των εγκαταστάσεων οδηγεί σε μία στρατιωτικού τύπου δομή της δημόσιας διοίκησης και της κοινωνίας.
Για να οδηγηθούμε στην ενεργειακή επανάσταση πρέπει παράλληλα με την εισαγωγή αειφόρων μορφών παραγωγής ενέργειας να αλλάξουμε και το καταναλωτικό μοντέλο των ανεπτυγμένων κοινωνιών. Αυτό προϋποθέτει συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις και στην παραγωγή ενέργειας καθώς και κατανόηση του τεχνητού διλήμματος μεταξύ της καταστροφής του κλίματος από το φαινόμενο θερμοκηπίου ή την καταστροφή του περιβάλλοντος από τα ραδιενεργά απόβλητα.
Η καλύτερη λύση στο ενεργειακό πρόβλημα είναι η μείωση των ενεργειακών αναγκών, η βελτίωση του βαθμού απόδοσης των διεργασιών και η ευρεία επέκταση της χρήσης ήπιων και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Η Αιολική Ενέργεια, τα Παθητικά και Ενεργητικά Ηλιακά Συστήματα, τα Φωτοβολταϊκά, η Βιομάζα, το Βιοαέριο, η Γεωθερμία, τα μικρά Υδροηλεκτρικά έργα μπορούν ακόμη και με τον σημερινό βαθμό τεχνολογικής ωριμότητας να καλύψουν ένα πολύ μεγάλο μέρος των ενεργειακών αναγκών. Όμως αυτή η κατεύθυνση πρέπει να προκύψει “από κάτω”, από ένα ευρύ περιβαλλοντικό κίνημα, από ένα κίνημα ενεργών πολιτών, αφού είναι προφανές ότι οι κυβερνήσεις επηρεάζονται από άλλα κέντρα πίεσης και ένα πλέγμα συμφερόντων που εμποδίζουν την αλλαγή κατεύθυνσης της καταναλωτικής πορείας της κοινωνίας. Εάν αυτό δεν γίνει έγκαιρα και με την απαραίτητη ενίσχυση στην εναλλακτική έρευνα και την διάδοση των εφαρμογών της, τότε σε μερικά χρόνια ίσως είμαστε υποχρεωμένοι να αποδεχθούμε τον εκβιασμό της πυρηνικής ενέργειας ως μόνης λύσης.
Με την ευκαιρία της επετείου του τραγικού ατυχήματος του Τσερνομπίλ και των συνεπειών του, καλούμε την ελληνική κοινωνία σε εγρήγορση για την αποτροπή κάθε σχεδίου εισαγωγής της πυρηνικής ενέργειας στην Ελλάδα και ταυτόχρονα στην υποστήριξη κάθε προσπάθειας για μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και εφαρμογής ανανεώσιμων μορφών παραγωγής ενέργειας στην χώρα, της οποίας το απόλυτο πλεονέκτημα είναι ο ήλιος, ο άνεμος, τα νερά και το φυσικό της περιβάλλον.
