Του Θανάση ΚαρτερούΟι δημοσιογράφοι που αναζητούν τις πληγές της κοινωνίας έχουν τέτοιες μέρες δουλειές με φούντες. Δυστυχώς όμως οι ιστορίες τους μένουν στα επιφαινόμενα επιδιώκοντας να προκαλέσουν εύκολες συγκινήσεις, αφού μια - δυο φορές τον χρόνο αυτό δεν βλάφτει. Σε αντίθεση με τις αποκαλυπτικές δημοσιογραφικές ιστορίες που παραθέτουμε παρακάτω και οι οποίες εκτός της συγκίνησης επιτελούν και μια ορισμένη κοινωνική αποστολή, την οποία ελπίζουμε να εκτιμήσει ο μέσος αναγνώστης.
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ κ. ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥτου Μ. Αποστολίδη
Αγαπητέ κύριε Πρόεδρε,
Διαβάζοντας το Πρωτοχρονιάτικο άρθρο σας στο ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ σε δύο συμπεράσματα μπορεί να καταλήξει ο αναγνώστης.
Ή οι συνεργάτες σας, σας κρύβουν την πραγματικότητα και δεν έχετε ιδέα τι πραγματικά συμβαίνει στην Ελλάδα και τον λαό ή υποτιμάτε υπερβολικά την νοημοσύνη μας!
του ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΦΟΥΝΤΟΓΛΟΥ*Το θέαμα της εξόδου ενός παχύδερμου απο τα βαλτώδη νερά ενός τροπικού ποταμού είναι όντως ένα χαριτωμένο θέαμα για τους απανταχού φυσιολάτρες. Το θέαμα όμως της εξόδου ενός πολιτικού παχύδερμου απο τα ρηχά νερά της νεοελληνικής πολιτικής πραγματικότητας, μετά απο χρόνια ατελείωτης μάσας και προκλητικής ραστώνης, αποτελεί ενοχλητικό σημείο των καιρών για τους απανταχού έλληνες πολίτες.
Οταν μαλιστά η έξοδος αυτή συνοδεύεται και απο ενα δριμύ κατηγορώ του εκάστοτε πολιτικού ''παχύδερμου'' εναντίον ..
Tου Αλεξη ΠαπαχελαΤέτοιες μέρες που μας αρέσει να σκεφτόμαστε Αγιοβασίληδες, κρυμμένους θησαυρούς κ.ά. παρόμοια, αναρωτιέμαι και εγώ αν υπάρχει κάπου κλεμμένο χρήμα που ανήκε στον ελληνικό λαό, αλλά πήγε σε λάθος τσέπες. Νομίζω ότι υπάρχει, ότι είναι άφθονο, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι μπορεί (α) να βρεθεί, (β) να διεκδικηθεί από το ελληνικό Δημόσιο και (γ) να τιμωρηθούν αυτοί που εγκλημάτησαν για να το βγάλουν. Σε ποιους ανήκει; Πρώτα απ’ όλα, σε μια ειδική κατηγορία προμηθευτών του Δημοσίου οι οποίοι λεηλάτησαν τη χώρα επί δεκαετίες, έχοντας εξασφαλίσει την ασυλία των πολιτικών και εκατοντάδων κρατικών λειτουργών, προφανώς με το αζημίωτο γι’ αυτούς.
του Αναστασιου Φούντογλου*To ΄΄τσακώθηκαν δυο γάιδαροι σε ξένο αχυρώνα΄΄ μπορεί να μην αποτυπώνει πιστά τα όσα κωμικοτραγικά διαμείφθησαν μεταξύ των
αυτοδιοικητικών μας παραγόντων στην τελετή ορκωμοσίας της νέας περιφερειακής αρχής, περιγράφει όμως με γλαφυρό τρόπο την παρακμιακή
πραγματικότητα των ημερών. Η τουλάχιστον το γενικό της πλαίσιο.
Γιατι ναι μέν ο αχυρώνας δεν είναι ξένος, μιας και απο καιρό εκχωρήθηκε απο τους πολίτες, με προκλητικές και σκανδαλώδεις συμβάσεις, στα δυο
μεγάλα κόμματα εξουσίας, οι αυτοδιοικητικοί όμως συμπεριφέρονται σαν τα συμπαθή τετράποδα ξιφουλκώντας στην πραγματικότητα περι της σκιάς τους.
του Μιχ. Ραμπίδη* 