Επικοινωνία

Μπορείτε να στείλετε το κείμενο σας στο info@vetonews.gr & veto910@otenet.gr. Τηλ. 6947323650

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014 13:36

Η γυάλα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

της Αννιτας Λουδαρου

Στέκεται όρθια στο μπαλκόνι. Λούζονται τ΄άσπρα της μαλλιά στο χειμωνιάτικο πρωινό. Σφίγγει τα χείλη της, να μείνουν κλειστά. Με το ένα της χέρι κρατά τα κάγκελα του μπαλκονιού με μια αναιμική δύναμη που φθίνει μέρα με τη μέρα.

Το άλλο χέρι ξεχάστηκε να κρατάει μια ξύλινη, βουτυρωμένη κουτάλα. Την σφίγγει σφιχτά πάνω στο στήθος της. Κανείς να μην την πάρει. Και αποκτά το άσπρο της νυχτικό ένα στρογγυλούτσικο αποτύπωμα και μια γεύση βούτυρου.
Την ίδια στιγμή ο γιός της χτύπησε θυμωμένος πίσω του την εξώπορτα του σπιτιού. Καλοντυμένος μέσα στο κουστούμι του, με κλειδιά, πορτοφόλι, κινητό σε απαρτία μπήκε στο αυτοκίνητο και έστριψε με γκάζια την γωνία. Λεπτά πριν ούρλιαζε δίπλα στ΄αυτιά της '' Τι έκανες πάλι μωρή; έπρεπε να σε είχε κανένας άλλος, να έβλεπες τώρα που θα ήσουν. Άι στο διάολο πρωί πρωί '' .
Να τους φτιάξει λουκουμάδες ήθελε μόνο. Όπως παλιά. Τότε που πήγαιναν σχολείο. Σηκώθηκε καμιά ώρα πριν απ΄όλους, από έναν ύπνο που δεν την έπιανε. Σαν να κοιμόταν σε πέτρινο παγκάκι, ένιωθε. Άναψε το μάτι, έριξε βούτυρο στο τηγάνι, το ανακάτεψε με την κουτάλα. Πήρε την γυάλα με την ζάχαρη. Μια μεζούρα, δυό. Τρέμανε τα χέρια της. Έπεσε η γυάλα. Γέμισαν τα πλακάκια ζάχαρη. Στάθηκε στήλη άλατος, να κοιτάει την χυμένη ζάχαρη.
Από τον θόρυβο ξύπνησε, την είδε, την έβρισε, ετοιμάστηκε, έφυγε. Δεν είναι η πρώτη φορά, έχει ξαναγίνει. Σηκώνουν οι φωνές του κι άλλες φορές την γειτονιά. Μουρμουράνε οι γείτονες, βγαίνουν στα μπαλκόνια και μέσα πάλι. Το καλοκαίρι με τις πόρτες ανοικτά ήταν πιο δύσκολα.
Προχθές τον είδα τυχαία στο περίπτερο της πλατείας. Δεν άντεξα, προσπάθησα να του μιλήσω. Να του πω για την δική μου την γιαγιά, πόσο κουραστική ήταν και πόσο μου λείπει τώρα. Πόσα δεν πρόλαβα να της πω και ήθελα. Κρίμα είναι. Δεν την λυπάστε;
Άγαλμα στάθηκε μπροστά μου. Λες και μ΄ έβλεπε μέσα από κλειστό σύστημα ασφαλείας.
- Να μην ανακατεύεσαι ακούς; Δουλειά σου και δουλειά μου.
Έφυγα.
Σκέφτομαι πως όλοι μας είμαστε λίγο πολύ αποτελέσματα τυχαίων γεγονότων. Σαν αυτά τα τυχαία γεγονότα που έχουν την ικανότητα να αλλάζουν για πάντα την ζωή μας. Αδέσποτοι άνθρωποι βρίσκονται τυχαία στο δρόμο σου, μια πολύ συγκεκριμένη ώρα, μιας πολύ συγκεκριμένης μέρας που οι άμυνες σου βαρέθηκαν ν΄ αντιστέκονται, τους κοιτάς στα μάτια, και γλυκαίνουν την ζωή σου. Αυτό μένει να θυμόμαστε στο μέλλον. Ούτε πτυχία, ούτε θέσεις, ούτε πόστα και σκοπιές. Αν τώρα εσύ πιστεύεις πως είσαι κάτι παραπάνω από μια ζωή μοιρασμένη στα δύο, τις κρύες νύχτες του χειμώνα, τότε αυτό δεν είναι δουλειά σου. Είναι ο φασισμός σου.

 

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014 13:46
ΑΝΝΙΤΑ ΛΟΥΔΑΡΟΥ

Είμαι ψυχοθεραπεύτρια ψυχαναλυτικής κατεύθυνσης μέλος του μη κερδοσκοπικού οργανισμού της Ελληνικής Εταιρείας Ομαδικής Ανάλυσης και Οικογενειακής θεραπείας (μέλος του European Federation of Psychoanalytic Psychotherapy), όπου και εκπαιδεύτηκα παρακολουθώντας τον 7αετή κύκλο σπουδών της. Εργάζομαι ιδιωτικά σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο.

Τελευταίες σπουδές Ψυχολογία UK OPEN UNIVERSITY Msc ( πριν απ΄αυτό και επειδή η ζωή κάνει τους κύκλους της, πτυχίο Γεωλογίας Πανεπιστήμιο Πατρών, Msc Cass University Λονδίνο ) Λάτρης του γράφειν, του σκέπτεσθαι και της ζωής, της εξερεύνησης της ανθρώπινης ψυχής, του πως και του γιατί, της έντιμης και μάχιμης δημοσογραφίας, του θεάτρου,του κινηματογράφου, της ποίησης, και οποιουδήποτε άλλου μέσου που διατηρεί τον έρωτα με την ζωή. Πολλά κείμενα μου έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα ηλεκτρονικά site (aixmi.gr, vetonews.gr, protagon, maga.gr ).

Με χαρά διατηρώ την προσωπική μου σελίδα εδώ και δύο χρόνια στην διεύθυνση http:// ann-lou. blogspot.com και ονειρεύομαι πως κάποτε θα σταθώ ικανή και τυχερή να γράψω ένα βιβλίο.

Το ιστολόγιο της Αννίτας Λουδάρου http://ann-lou.blogspot.gr/

ann-lou.blogspot.gr/