Επικοινωνία

Μπορείτε να στείλετε το κείμενο σας στο info@vetonews.gr & veto910@otenet.gr. Τηλ. 6947323650

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013 21:25

Δεν μπορώ να τω κάνω

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

της Ευγενίας Ηλιοπούλου

Είναι λέξεις που χρησιμοποιούμε πολύ συχνά από την πρώτη στιγμή της ζωής μας μέχρι και την τελευταία. Ως μωρά ,όταν πεινάμε δεν μπορούμε να φάμε μόνοι μας και δεν το λέμε αλλά οι μανάδες μας το καταλαβαίνουν και μας ταΐζουν.

Μετά ως έφηβοι, όταν επαναστατούμε και θέλουμε να κάνουμε τόσα στην ζωή μας δεν μπορούμε επειδή δεν μας αφήνουν οι μεγάλοι. Ως ενήλικοι θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο αλλά πολλές φορές ήμαστε εγκλωβισμένοι στα πρέπει και στα μη της ύπαρξης μας. Ισχυριζόμαστε ότι μπορούμε να κάνουμε πολλά στην ζωή μας και των άλλων ! Αλλά δεν τα κάνουμε παρά στο ελάχιστο. Είναι επειδή ξέρουμε πόσο ασήμαντοι ήμαστε; Είναι επειδή έχουμε φυλακιστεί στον εγωισμό μας που μας βάζει φραγμούς σε πολλά; Δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε .άσχετα αν είναι οφθαλμοφανές, το πόσο αυτοπεριοριζόμαστε από απλές χαρές της ζωής μας; Φυσικά θέλουμε να κάνουμε πάρα πολλά αλλά δεν μας αφήνει η άδικη κοινωνία, το κακό κράτος ή η κακή μας μοίρα. Αναγκαστικά δηλώνουμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά. Ως υπερήλικες, όταν οι σωματικές και ψυχικές αντοχές μας έχουνε καμφθεί, θέλουμε πολλά αλλά δεν μπορούμε,έχουμε πλέον μια καλή δικαιολογία. Η μοιρολατρία μας ταιριάζει ή ήμαστε κότες από το γεννησιμιό μας; Πόσο ηθελημένα δεν τολμάμε να κάνουμε;

Ίσως σε κανέναν άλλο λαό η μοιρολατρία δεν παίζει τόσο σημαντικό ρόλο στην καθημερινότητα όπως στου ινδούς. Η αποδοχή της δυστυχίας και η άρνηση της πάλης, της αντίδρασης και της επανάστασης ενάντια στην αδικία αποτελεί τρόπος ζωής ή είναι αποτέλεσμα θρησκευτικής πίστης; Πως αλλιώς να δικαιολογήσεις ότι σκύβουν κεφάλι και ονειρεύονται μία Νιρβάνα μεταθανάτια. Οι θρησκείες βάζουν τα όρια αντίδρασης και τις βάσεις της υποταγής και το κράτος το εκμεταλλεύεται. Αυτό το κατανοείς όταν βλέπεις τους πιστούς να συνωστίζονται στα νερά του Γάγγη στο Βαρανάσι. Εξιλέωση μέσα στην εξαθλίωση, εκμετάλλευση μέσα σε μία τεράστια μπόχα που δύσκολα μπορείς να την δικαιολογήσεις. Πλένονται και ουρούν στο ίδιο νερό ,θάβουν την στάχτη των νεκρών τους μέσα και πλένουν τα ρούχα και τα δόντια τους στο ίδιο βρώμικο νερό. Είναι ένα προσκύνημα στην μάνα Ινδία η στην φτώχια; Ο βασιλιάς της περιοχής που έχει το παλάτι του στην όχθη βγαίνει κάθε ημέρα για τα τελετουργικά ελέγχοντας και προσεκτικά το ποσοστά του από τις καύσεις νεκρών που γίνονται δίπλα στο Γάγγη. (20.000 ρουπίες (2000 ευρώ) η καύση). Η στάχτη ρίχνεται με τα κιλά πάλι σε τελετουργικό πλαίσιο μέσα στον ίδιο ποταμό.

Δεν μπορώ να το κάνω δεν σου λένε αλλά σου το δείχνουν οι χιλιάδες ινδοί που κοιμούνται στο δρόμο. Οι εκατομμύρια ζητιάνοι. Οι εκατομμύρια οδηγοί των ρίκσο που κοιμούνται πάνω στο ποδήλατο τους περιμένοντας μάταια τους πελάτες. Ο τεράστιος πληθυσμός της Ινδίας με την μεγάλη θρησκευτική και πολιτισμική ποικιλία των 29 περιοχών δικαιολογεί την έλλειψη ενότητας ; Οι λυσσαλέες διαμάχες ανάμεσα στους πιστούς δεν πρέπει να καμφθούν για να βρεθεί μία κοινή γραμμή και πολιτική για να προοδεύσει αυτή η τόσο πλούσια χώρα; Το Νεπάλ (πέντε γιατρούς ανά 100.000 κατοίκους και προσδόκιμο ζωής 62 έτη) .έχει σημαντική γεωπολιτική θέση, 20 εκατομμύρια πληθυσμό, με ελάχιστο πλούτο και κύριο εισόδημα από το τουρισμό(θρησκευτικό, πολιτιστικό, φυσιολατρικό) και πιο καθαρό δείχνει και πιο συγκροτημένο, σαν κράτος είναι.

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013 21:33
ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

       Γεννήθηκε σε μία πόλη της Ρουμανίας από Έλληνες γονείς. Για πολλά χρόνια στερήθηκε την ελληνική υπηκοότητα επειδή ανήκε στους πολιτικούς πρόσφυγες (sans patrie). Στην Ελλάδα έφτασε το 1980. Από μικρή ονειρευόταν και μοχθούσε να γνωρίσει την Ελλάδα. Σπούδασε την Ιατρική και  απέκτησε μία πλούσια μόρφωση  (λογοτεχνία, τέχνη, ιστορία των λαών ). Για πολλά χρόνια ασχολήθηκε με την μουσική (ερμηνεία, κιθάρα και μαντολίνο) και την φωτογραφική τέχνη. Ταξιδεύει συνέχεια  αναζητώντας καινούργιες εμπειρίες και γνώσεις.  

Εργάζεται ως πλαστικός χειρούργος.  Πιστεύει στις ηθικές αρχές και την αξιοπρέπεια ενός ιατρού. Θεωρεί ότι η ιατρική είναι λειτούργημα και όχι επάγγελμα. Ως εκ τούτου προσφέρει τις υπηρεσίες μου, εδώ και 27 χρόνια., στο ΕΣΥ σε ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Αττικής (ΚΑΤ).

   Οι πρώτες δοκιμές στο γραπτό λόγο ήτανε χρονογραφήματα (σε μορφή αλληλογραφίας) και ελάχιστα ποιήματα. Τα πρώτα βήματα ήταν αρχικά στα ρουμάνικα και μετά στα ελληνικά.. Από το 1984 έως σήμερα δημοσίευσε (αφιλοκερδώς) πάνω από 700 άρθρα σε πολλές εφημερίδες όπως: Κυριακάτικη Απογευματινή, Καθημερινή, Αθηναϊκή, Ακρόπολις, Ελευθεροτυπία. Από το 1999 γράφει μόνιμα στην Αυγή.  Επίσης με την εφημερίδα Έβρου Πολίτης της Θράκης(2006) , την εφημερίδα Χαλανδρίου Φλυαρία.(2004) και το vetonews.gr από το 2010.