Επικοινωνία

Μπορείτε να στείλετε το κείμενο σας στο info@vetonews.gr & veto910@otenet.gr. Τηλ. 6947323650

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Παρασκευή, 06 Μαρτίου 2015 23:16

Πραγματικότητα και λαϊκισμός

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

του Ρογηρου
Η πραγματικότητα είναι κάτι που, κανονικά, ορίζεται βάσει αντικειμενικών δεδομένων.

Μπορεί, όμως, να διαμορφώνεται και από υποκειμενικές αντιλήψεις και ιδέες. Επειδή η διαπίστωση και η πρόσληψη των αντικειμενικών δεδομένων δεν είναι ευχερής, επειδή αυτά επιδέχονται ή και απαιτούν ερμηνεία, επειδή ο χαρακτήρας τους είναι σύνθετος, επειδή, τέλος, κάποιοι έχουν αρκετή εξουσία ώστε να εμφανίζουν με επιτυχία τις ιδέες τους ως αναντίρρητες αλήθειες.
Αυτό,λοιπόν, που ονομάζουμε λαϊκισμό ενδέχεται να έχει πολλά πρόσωπα. Οπωσδήποτε δεν πρόκειται για έννοια μονοσήμαντη. Όσο μπορεί να χαρακτηρισθεί ως λαϊκισμός η ιδέα "ας αυξήσουμε τον κατώτατο μισθό για να καταπολεμήσουμε τη φτώχεια", άλλο τόσο μπορεί κι η άποψη ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αυξήσει τον κατώτατο μισθό όταν σε κράτη που δεν λαμβάνουν οικονομική βοήθεια ο μισθός αυτός είναι χαμηλότερος. Πρόκειται για ιδεολογήματα απλά και εύληπτα που παρουσιάζονται ως ακλόνητες αλήθειες, αλλά δεν μπορούν να σταθούν σοβαρά όταν γίνεται αντιληπτή η περίπλοκη φύση κάθε ζητήματος. Περίπου όπως το "αγνό" κήρυγμα σε οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων.
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που δημοσιοποίησε την Πέμπτη η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της ΕΕ στην οποία, κατά το χρονικό διάστημα 2008-2014, μειώθηκε ο κατώτατος μισθός. Την ίδια περίοδο, η Σλοβακία, για παράδειγμα, αύξησε τον προβλεπόμενο εκ του νόμου κατώτατο μισθό κατά 58 %.
Όσοι αγαπάτε τις "απλές αλήθειες" και τα "ταπώματα των αντιφρονούντων" μπορείτε να συνεχίσετε. Αφήστε κάποιους, όμως, να ταλαιπωρούνται αναζητώντας μέσω συνθέσεων και συμβιβασμών λύσεις σε σύνθετα προβλήματα, σε έναν ακόμη πιο σύνθετο κόσμο.

 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 06 Μαρτίου 2015 23:21
ΡΟΓΗΡΟΣ

Ρογήρος Β΄ της Σικελίας

Γεννημένος στη Μίλητο της Καλαβρίας, κατά πάσα πιθανότητα στις 22 Δεκεμβρίου 1095 (1093 σύμφωνα με άλλους). Γιος του Νορμανδού κόμη Σικελίας και Καλαβρίας και της Αδελαΐδας της Μομφερρατικής. Άξιος συνεχιστής της υπέροχα τυχοδιωκτικής νορμανδικής παράδοσης, αλλά μεγαλωμένος κάτω από τον ήλιο της Μεσογείου, μεταξύ Καλαβρίας, Μεσσήνης και Παλέρμου, και μεθυσμένος από τα αρώματα του Νότου και της Ανατολής. Μορφωμένος από τον Έλληνα παιδαγωγό του, τον Χριστόδουλο του Ροσσάνο που οι αραβόφωνες πηγές της εποχής αποδίδουν ως Αμπν Αρ Ραχμάν αν Νασρανί.

Κατορθώνει να ενώσει όλες τις νορμανδικές κτήσεις Σικελίας και Κάτω Ιταλίας σε ενιαίο κράτος. Εκμεταλλευόμενος και τις έριδες μεταξύ (πάπα) Ιννοκέντιου Β΄ και (αντιπάπα) Ανακλήτου Β΄ παίρνει τον τίτλο του βασιλιά. Επεκτείνει το κράτος του, κατακτώντας τη Μάλτα και τμήμα της Βορείου Αφρικής, ενώ εξαπολύει συνεχείς επιδρομές στα εδάφη του Βυζαντίου. Το νορμανδικό βασίλειο του ιταλικού νότου γίνεται ένα από τα ισχυρότερα και αρτιότερα οργανωμένα κράτη της εποχής. Οι Ασσίζες του Αριάνο (1140) αποτελούν ίσως την πληρέστερη κωδικοποίηση νομικών διατάξεων του Μεσαίωνα ενώ η dohana de secretis είναι ο πιο εξελιγμένος δημοσιονομικός μηχανισμός της εποχής.

Κι όλα αυτά στο πλαίσιο μιας γνήσια διαπολιτισμικής κοινωνίας, στην οποία συνυπάρχουν Νορμανδοί και λοιποί Λατίνοι, Έλληνες ορθόδοξοι, μουσουλμάνοι και Εβραίοι (η ανακτορική γραμματεία εκδίδει έγγραφα σε 5 τουλάχιστον γλώσσες, λατινικά, ελληνικά, γαλλικά, αραβικά κι εβραϊκά). Κι ο Ρογήρος Β΄ συνδέει τη βασιλεία του με μια άνευ προηγουμένου πολιτιστική άνθιση, την οποία μαρτυρούν τα Ανάκτορα των Νορμανδών με το υπέροχο παρεκκλήσιο κι η Μαρτοράνα (Santa Maria dell’Ammiraglio, έργο του «πρωθυπουργού» του Ρογήρου, του εμίρη των εμίρηδων Γεωργίου του Αντιοχέα) στο Παλέρμο ή ο καθεδρικός ναός της Τσεφαλού (Κεφαλοίδιον). Στην αυλή του Ρογήρου συχνάζουν Έλληνες κι Άραβες σοφοί. Προστατευόμενός του υπήρξε κι ο σπουδαίος Ανδαλουσιανός γεωγράφος Αλ Ιντρισί, ο οποίος ολοκληρώνει το 1154 το περίφημο «Kitâb Nuzhat al-muchtâq fî ikhtirâq al-âfâq«, γνωστότερο ως ”al-kitâb al-Rudjari”, δηλ. το βιβλίο του Ρογήρου.

rogerioscommentaires.wordpress.com/