Επικοινωνία

Μπορείτε να στείλετε το κείμενο σας στο info@vetonews.gr & veto910@otenet.gr. Τηλ. 6947323650

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Τρίτη, 05 Νοεμβρίου 2019 07:47

Το δόντι

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

  Της Ευγενίας Ηλιοπούλου

  Αυτό το καλοκαίρι δεν ήθελε με τίποτα να φύγει. Με τις πρώτες βροχές  τω πήρα απόφαση. Θέλω δεν θέλω συμμαζεύω τα καλοκαιρινά και κατεβάζω  τα χειμερινά.

Πάντα όταν μπαίνω σε αυτή την διαδικασία με πιάνει ένα παράπονο. Ανακαλύπτω ότι ενώ δεν έχασα στιγμή στον ήλιο και στην θάλασσα δεν ΄΄ χάρηκα ΄΄ όσο θα έπρεπε όλα τα σανδάλια και τα πέδιλά περιπάτου μου. Δεν φόρεσα όλα τα δροσερά και πολύχρωμα ρούχα μου και αφέθηκα στην σιγουριά των μακό και των βαμβακερών παντελονιών αψηφώντας τις τάσεις της μόδας. Μπλουζάκια της μισής ημέρας και χαλάρωση στην σκιά των ανάλαφρων εσάρπων. Όλα τα καλοκαιρινά θα μπουν στα συρτάρια και θα περιμένουν υπομονητικά για το επόμενο καλοκαίρι.

    Την χαρά μου επισκίασε ένα προσωρινό πρόβλημα υγείας που συνοδεύτηκε από αφόρητους πόνους και ατελείωτες εφιαλτικές νύχτες. Ο απότομος και μακρύς, σε διάρκεια, πόνος με προσγείωσε ανώμαλα στην πραγματικότητα. Ανακάλυψα ότι τίποτα στην ζωή μας δεν είναι δεδομένο. Κάτι το οποίο θεωρείς ΄΄ προνόμιο ΄΄ άλλων μπαίνει απρόσκλητα και απροσδόκητα στην  ζωή σου. Κατασκηνώνει  μέσα στο σώμα σου και δεν δέχεται να φύγει παρά με ουσιαστικές θυσίες. Στην δική μου περίπτωση ήταν ένα δόντι και αναγκάστηκα, μετά από τρείς εβδομάδες επώδυνης θεραπείας να το αφήσω να αφαιρεθεί από το επιδέξιο χέρι οδοντιάτρου. Κάνοντας σύγκριση με τόσες άλλες απώλειες που είχα στην ζωή μου διαπίστωσα ότι ήταν ελάσσονος σημασίας αλλά.....ήταν δικό μου. Ο πόνος ,αυτό ,το αρνητικό συναίσθημα έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Ζύγισα τα πράγματα, ζήτησα την γνώμη επιστημόνων και φίλων !  Το μελέτησα το θέμα από πολλές πλευρές και το αγαπημένο μου δόντι το άφησα να φύγει!

   Τώρα που ηρέμησαν τα πράγματα περιμένω με ανυπομονησία τον χειμώνα. Τα δύσκολα περάσανε με ελάχιστες θυσίες. Κοιτάζω το σπασμένο και κατακερματισμένο  δόντι με την ρίζα του , που το έχω τυλιγμένο μέσα σε σελοφάν και το χαιρετάω. Ζήσαμε ωραίες στιγμές εμείς ,οι δύο, θα μου λέιψεις αλλά ...Για σου φίλε και καλό σου ταξίδι. Θα περπατήσω εξίσου χαρούμενη και φαφούτα μέσα στην βροχή, στο κρύο και στα χιόνια. Η ζωή συνεχίζεται !

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 05 Νοεμβρίου 2019 07:50
ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

       Γεννήθηκε σε μία πόλη της Ρουμανίας από Έλληνες γονείς. Για πολλά χρόνια στερήθηκε την ελληνική υπηκοότητα επειδή ανήκε στους πολιτικούς πρόσφυγες (sans patrie). Στην Ελλάδα έφτασε το 1980. Από μικρή ονειρευόταν και μοχθούσε να γνωρίσει την Ελλάδα. Σπούδασε την Ιατρική και  απέκτησε μία πλούσια μόρφωση  (λογοτεχνία, τέχνη, ιστορία των λαών ). Για πολλά χρόνια ασχολήθηκε με την μουσική (ερμηνεία, κιθάρα και μαντολίνο) και την φωτογραφική τέχνη. Ταξιδεύει συνέχεια  αναζητώντας καινούργιες εμπειρίες και γνώσεις.  

Εργάζεται ως πλαστικός χειρούργος.  Πιστεύει στις ηθικές αρχές και την αξιοπρέπεια ενός ιατρού. Θεωρεί ότι η ιατρική είναι λειτούργημα και όχι επάγγελμα. Ως εκ τούτου προσφέρει τις υπηρεσίες μου, εδώ και 27 χρόνια., στο ΕΣΥ σε ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Αττικής (ΚΑΤ).

   Οι πρώτες δοκιμές στο γραπτό λόγο ήτανε χρονογραφήματα (σε μορφή αλληλογραφίας) και ελάχιστα ποιήματα. Τα πρώτα βήματα ήταν αρχικά στα ρουμάνικα και μετά στα ελληνικά.. Από το 1984 έως σήμερα δημοσίευσε (αφιλοκερδώς) πάνω από 700 άρθρα σε πολλές εφημερίδες όπως: Κυριακάτικη Απογευματινή, Καθημερινή, Αθηναϊκή, Ακρόπολις, Ελευθεροτυπία. Από το 1999 γράφει μόνιμα στην Αυγή.  Επίσης με την εφημερίδα Έβρου Πολίτης της Θράκης(2006) , την εφημερίδα Χαλανδρίου Φλυαρία.(2004) και το vetonews.gr από το 2010.