Επικοινωνία

Μπορείτε να στείλετε το κείμενο σας στο info@vetonews.gr & veto910@otenet.gr. Τηλ. 6947323650

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014 15:05

O tempora o mores

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

της Ευγενίας Ηλιοπούλου

Ο Marcus Tullius Cicero, ο Κικέρων), ( 106 π.Χ. - 43 π.Χ.) ρήτορας και πολιτικός που έζησε στα τέλη της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας θεωρείται

ως ένας από τους μεγαλύτερους ρήτορες και συγγραφείς στη λατινική γλώσσα. Κάποτε είχε πει, «Ο tempora! o mores!» Δηλαδή «ω καιροί! ω ήθη!» Με την φράση αυτή ο Κικέρων εξέφραζε την αγανάκτησή του για τη διαφθορά των ηθών της εποχής του

Το τατουάζ αποτέλεσε ,από την αρχαιότητα, ένα ευδιάκριτο τρόπο ταυτοποίησης των ανθρώπων. Ένας εύγλωττος τρόπος αναγνωσιμότητας κάποιων κατηγοριών (ιερείς) ή φιλών (ιθαγενείς).Ένα παράσημο ανδρείας. Μία κρυφή ή εμφανή δήλωση συμμετοχής σε μία πίστη, σε έναν λαό ,σε έναν κόσμο. Η ταύτιση θεωρούνταν αυτονόητη. Αποφάσιζαν άλλοι πριν από εσένα. Τα χρόνια πέρασαν και οι καιροί αλλάξανε. Τώρα τα τατουάζ γεμίζουν όλο και περισσότερα κορμιά με ή χωρίς εμφανή πρόσχημα. Αναπτύχτηκε ολόκληρο εμπορικό σχήμα πάνω σε αυτή την μόδα.Ως πλαστική χειρουργός και ως άνθρωπος ,με μία αισθητική που διαμόρφωσα κατά την διάρκεια των 30 ετών που εργάζομαι σε ένα μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο, δεν συμφωνώ με την λογική του τατουάζ. Εκπαιδεύτηκα, πολλά χρόνια, πάνω στο δέρμα. Πώς να το σέβομαι και να το προστατεύω από κακουχίες, από εγκαύματα και από τραύματα. Καταναλώσα χρόνια για να μάθω (ειδικές τεχνικές, χρήση ατραυματικού ράμματος, κρέμες ,μακιγιάζ ) πώς να ΄΄ κρύβω ΄΄ κάποιες άσχημες ουλές και κάποια παραμορφωτικά σημάδια. Με ενοχλεί αισθητικά η τόση ασχήμια και η ηθελημένη κακοποίηση με το πρόσχημα της καλλιτεχνίας. Για τι κάποιος πρέπει να υποκύψει στις προσταγές της μόδας; Πώς μία μόδα ή ένα νάζι σε κάνει να μεταμορφώσεις τελεσίδικα το δέρμα σου; Πως μπορείς να επιλέξεις να σφραγίσεις έτσι το πέρασμα ενός συναισθήματος, ενός ανθρώπου, ενός γεγονότος ή ενός σύμβολου από την ζωή σου. Πάνω στο σώμα ου.

Ω καιροί, ω ήθη! πράγματι. Κάποτε η φροντίδα και η περιποίηση του δέρματος αποτελούσαν βασική αρχή της εξωτερικής ομορφιάς ενός ανθρώπου. Υπήρχαν συνταγές για την προσοχή και την προστασία του δέρματος με χίλιους δύο τρόπους. Τα τατουάζ αποτελούσαν ένα κριτήριο αξιολόγησης, σαν μία αόρατη διαχωριστική γραμμή στην εκάστοτε κοινωνική κατάταξη και την επαγγελματική ιεραρχία. Σε μερικές περιπτώσεις τα τατουάζ αποτελούσαν veto για την εισαγωγή σε επαγγέλματα (αστυνομία ). Οι ''στιγματισμένοι'' ήταν οι πρώην φυλακισμένοι, περιθωριακοί και οπωσδήποτε οι ναυτικοί. Τώρα κυριαρχούν. Βλέπεις νέους, κυρίως ανθρώπους, μαγεμένοι και μυημένοι στο πώς να χτυπήσουν ένα πίσω από το άλλο τατουάζ. Γεμάτοι από την κορφή μέχρι τα νύχια. Φυσικά το γούστο και το δικαίωμα να κάνεις ότι θέλεις με το σώμα σου είναι ένα αυστηρά προσωπικό θέμα .Η εξάπλωση αυτής της μόδας όμως πήρε ανησυχητικές διαστάσεις. Γέμισαν σώματα με σύμβολα άγνωστης προέλευσης και με πρόσωπα που τους ΄΄ άγγιξαν ΄΄ με κάποιο τρόπο.

Μακριά από το θρησκευτικό τατουάζ που υποδουλώνει μία υποταγή και μία στράτευση σε κάτι ιερό. Είναι μία ταύτιση με μία ιδεολογία και μία κακόγουστη αισθητική των ανθρώπων που εκθέτουν δημόσια συστηματικά και μεθοδικά το σώμα τους. Το τατουάζ με το όνομα ή το πρόσωπο ενός ανθρώπου δεν σου εξασφαλίζει και την αιώνια πίστη απέναντι σου. Όλα αλλάζουν και η ματαιότητα και η προσωρινότητα μας κυριαρχεί. Οι αγάπες δεν κρατάνε αιώνια και μερικοί έτσι όπως μπήκαν στην ζωή σου έτσι και φεύγουν. Κρίμα δεν είναι να έχεις πάνω σου ένα όνομα που μετά πήγε σε μία άλλη αγάπη; Ξεχνάνε ή δεν ξέρουν ότι αυτό που ίσως είναι όμορφο και συναρπαστικό τώρα στο μέλλον θα θυμίζει ένα κακό όνειρο. Τα γεγονότα αλλάζουν και οι αγάπες φεύγουν. Τι κάνεις όμως με τα σημάδια που μένουν;

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014 15:12
ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

       Γεννήθηκε σε μία πόλη της Ρουμανίας από Έλληνες γονείς. Για πολλά χρόνια στερήθηκε την ελληνική υπηκοότητα επειδή ανήκε στους πολιτικούς πρόσφυγες (sans patrie). Στην Ελλάδα έφτασε το 1980. Από μικρή ονειρευόταν και μοχθούσε να γνωρίσει την Ελλάδα. Σπούδασε την Ιατρική και  απέκτησε μία πλούσια μόρφωση  (λογοτεχνία, τέχνη, ιστορία των λαών ). Για πολλά χρόνια ασχολήθηκε με την μουσική (ερμηνεία, κιθάρα και μαντολίνο) και την φωτογραφική τέχνη. Ταξιδεύει συνέχεια  αναζητώντας καινούργιες εμπειρίες και γνώσεις.  

Εργάζεται ως πλαστικός χειρούργος.  Πιστεύει στις ηθικές αρχές και την αξιοπρέπεια ενός ιατρού. Θεωρεί ότι η ιατρική είναι λειτούργημα και όχι επάγγελμα. Ως εκ τούτου προσφέρει τις υπηρεσίες μου, εδώ και 27 χρόνια., στο ΕΣΥ σε ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Αττικής (ΚΑΤ).

   Οι πρώτες δοκιμές στο γραπτό λόγο ήτανε χρονογραφήματα (σε μορφή αλληλογραφίας) και ελάχιστα ποιήματα. Τα πρώτα βήματα ήταν αρχικά στα ρουμάνικα και μετά στα ελληνικά.. Από το 1984 έως σήμερα δημοσίευσε (αφιλοκερδώς) πάνω από 700 άρθρα σε πολλές εφημερίδες όπως: Κυριακάτικη Απογευματινή, Καθημερινή, Αθηναϊκή, Ακρόπολις, Ελευθεροτυπία. Από το 1999 γράφει μόνιμα στην Αυγή.  Επίσης με την εφημερίδα Έβρου Πολίτης της Θράκης(2006) , την εφημερίδα Χαλανδρίου Φλυαρία.(2004) και το vetonews.gr από το 2010.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μπορείς; Δεν λες κουβέντα »