Επικοινωνία

Μπορείτε να στείλετε το κείμενο σας στο info@vetonews.gr & veto910@otenet.gr. Τηλ. 6947323650

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Παρασκευή, 24 Μάρτιος 2017 06:29

Η αόρατη φυλακή

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

     της Ευγενίας Ηλιοπουλου

   Στην Αχαρνών. Μεσημέρι. Περπατούσα  αργά καθώς συλλογιζόμουνα.  Δίπλα μου περνούσαν γυναίκες με μαντίλες και φερετζέ. Καλύμματα για να κρύψουν την ομορφιά τους. Κοντά τους πολλά παιδιά και υποχρεωτικά

μία αντρική παρουσία. Και ας ήταν μικρότερης ηλικίας. Ξεχώριζε, περπατούσε μπροστά τους και έλεγχε κάπου, κάπου αν είναι όλες μαζί. Ιπποτικά αλλά και κτητικά. Οι γυναίκες χρειάζονται προστασία  και επίβλεψη. Αυτοί είναι οι κανόνες Ο άντρας του σπιτιού. Η κολώνα. Πολλά ξενοδοχεία στην περιοχή έχουν μεταμορφωθεί σε ξενώνες για τους μετανάστες. Όπου ισχύει ο Σάρια, ένα σύστημα θείου νόμου, μιας ατραπού πίστης και πρακτικής. Ο ισλαμικός θρησκευτικός κώδικας διαβίωσης εμπνευσμένο από το   Κοράνιο που χρησιμοποιείται ως αναφορά στο ισλαμικό δίκαιο, αλλά και τον ισλαμικό τρόπο ζωής γενικότερα .Σε αυτό τον κώδικα η γυναίκα μειονεκτεί εκ των προτέρων.

      Λίγο πιο κάτω έπεσε το μάτι μου σε ένα κατάστημα πουλιών. μία πραγματική φυλακή. Πολύχρωμα και ιδιαίτερα καλλίφωνα πουλιά κάνανε διαγωνισμό τραγουδιού.  Μπροστά στα κλουβιά ένα πανέμορφο λευκό περιστέρι έκοβε βόλτες. Παρατηρούσε τα κλουβιά και προφανώς προσπαθούσε να επικοινωνήσει μαζί τους. Μάλλον έφαγε πόρτα και σε λίγο απομακρύνθηκε. Συλλογίστηκα και συμπέρανα ότι και στην φύση υπάρχουν κανόνες. Προικίζει με φωνή ,με όμορφα φτερά ,δίνει δύναμη αλλά και περιορίζει. Το περιστέρι μειονεκτούσε, δεν κελαηδούσε .Πλεονεκτούσε επειδή ήταν ελεύθερο. Τα όμορφα, καλοταϊσμένα πουλιά ήταν καλλιτέχνες από κούνια .Ζούσανε σε ασφάλεια προστατεμένα στα μεταλλικά η πλαστικά τους κλουβιά. Κάποιος ιδιοκτήτης τους τα φρόντιζε, τα τάιζε και τους έδινε νερό. Για να τραγουδήσουν όμορφα. Το κελάιδισμα των πουλιών σε μαγεύει αλλά.. βρέθηκα αλληλέγγυα με το περιστέρι. Τίποτα δεν συγκρίνεται με την ελευθερία. Κοσμική ζωή versus φυλακής, ελευθερία σκέψεων μπορείς να έχεις στην φυλακή αλλά όχι κινήσεων.

   Η ορατή φυλακή είναι μια εγκατάσταση στην οποία οι τρόφιμοι κρατούνται παρά τη θέλησή τους χάνοντας πολλές από τις ελευθερίες τους . Είναι  υπό την επίβλεψη του κράτους  ως τμήμα του ποινικού δικαστικού συστήματος, στο οποίο άτομα καταδικάζονται επίσημα για εγκλήματα και κρατούνται σε μία φυλακή μέχρι να δικαστούν (δικαστικές φυλακές) ή να ολοκληρωθεί η περίοδος φυλάκισης στην οποία καταδικάστηκαν μετά τη δίκη (σωφρονιστικές φυλακές). Πολλές φυλακές στον κόσμο μας το πολιτισμένο είναι αόρατες. Πολλές  γυναίκες (όχι μόνο του Ισλάμ )έχουν κάνει το έγκλημα να είναι γυναίκες. Είναι τρόφιμοι  άτυπα και μόνο επειδή είναι γυναίκες. Καταδικασμένες να ζήσουνε στην σκιά των αντρών. ανεξάρτητα αν υπάρχει μία συναισθηματική σχέση. Υποχρεωμένες να λυγήσουν άσχετα αν προσφέρουν σπουδαία πράγματα σε μία οικογένεια . Αναγκασμένες να καλύψουν συστηματικά και μεθοδικά την ομορφιά ,την μόρφωση και την εξυπνάδα τους  για να μην προκαλέσουν. Τους άντρες.

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 24 Μάρτιος 2017 06:33
ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

       Γεννήθηκε σε μία πόλη της Ρουμανίας από Έλληνες γονείς. Για πολλά χρόνια στερήθηκε την ελληνική υπηκοότητα επειδή ανήκε στους πολιτικούς πρόσφυγες (sans patrie). Στην Ελλάδα έφτασε το 1980. Από μικρή ονειρευόταν και μοχθούσε να γνωρίσει την Ελλάδα. Σπούδασε την Ιατρική και  απέκτησε μία πλούσια μόρφωση  (λογοτεχνία, τέχνη, ιστορία των λαών ). Για πολλά χρόνια ασχολήθηκε με την μουσική (ερμηνεία, κιθάρα και μαντολίνο) και την φωτογραφική τέχνη. Ταξιδεύει συνέχεια  αναζητώντας καινούργιες εμπειρίες και γνώσεις.  

Εργάζεται ως πλαστικός χειρούργος.  Πιστεύει στις ηθικές αρχές και την αξιοπρέπεια ενός ιατρού. Θεωρεί ότι η ιατρική είναι λειτούργημα και όχι επάγγελμα. Ως εκ τούτου προσφέρει τις υπηρεσίες μου, εδώ και 27 χρόνια., στο ΕΣΥ σε ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Αττικής (ΚΑΤ).

   Οι πρώτες δοκιμές στο γραπτό λόγο ήτανε χρονογραφήματα (σε μορφή αλληλογραφίας) και ελάχιστα ποιήματα. Τα πρώτα βήματα ήταν αρχικά στα ρουμάνικα και μετά στα ελληνικά.. Από το 1984 έως σήμερα δημοσίευσε (αφιλοκερδώς) πάνω από 700 άρθρα σε πολλές εφημερίδες όπως: Κυριακάτικη Απογευματινή, Καθημερινή, Αθηναϊκή, Ακρόπολις, Ελευθεροτυπία. Από το 1999 γράφει μόνιμα στην Αυγή.  Επίσης με την εφημερίδα Έβρου Πολίτης της Θράκης(2006) , την εφημερίδα Χαλανδρίου Φλυαρία.(2004) και το vetonews.gr από το 2010.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Πες, πες ..κάτι θα βγει Τα κορίτσια »