Επικοινωνία

Μπορείτε να στείλετε το κείμενο σας στο info@vetonews.gr & veto910@otenet.gr. Τηλ. 6947323650

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Δευτέρα, 31 Μάρτιος 2014 09:37

Άλλα ήθη άλλα έθιμα;

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

της Ευγενίας Ηλιοπούλου

Πάντα εντυπωσιάζομαι με τις εικόνες μαζικής καταστροφής. Αυτομάτως, μέσα στο μυαλό μου ο πόνος και η θλίψη μεγεθύνονται

και πολλαπλασιάζονται όλες οι σκέψεις που σχετίζονται με την τεράστια απώλεια που νοιώθεις όταν ''φεύγει'' κάποιος αγαπημένος σου. Οι λεπτομέρειες για την πτώση του αεροπλάνου των μαλαισιανών αερογραμμών και η αυτόματη αύξηση των ειδικών για τέτοιες καταστάσεις δεν με ξαφνιάζουν. Τα κρυμμένα μυστικά της τελικής πορείας της μοιραίας πτήσης δεν θα τα μάθουμε ποτέ όμως τόσες ημέρες βλέπουμε στις οθόνες μας μόνο θλιμμένα πρόσωπα και μεγάλα διάπλατα μάτια. Δίπλα στα μεγάλα ερωτηματικά που προκύπτουν διαβάζουμε την απόγνωση. Ελεεινή εντύπωση μου έκανε η είδηση ότι οι συγγενείς ειδοποιήθηκαν μέσω γραπτού μηνύματος στο κινητό τους.

Δεν δικαιούνταν ένα ελάχιστο σεβασμό; Δεν τους άξιζε μία διαφορετική προσέγγιση του πόνου τους; Με ξάφνιασε η εικόνα μιας μισολιπόθυμης γυναίκας που ενώ την μετέφεραν με το φορείο οι κάμερες τρέχανε ,από πίσω της, για να πάρουνε λήψεις. Μία άλλη ψυχή, με κλάμα γοερό είχε έναν κύριο δίπλα της που με ένα χέρι την στήριζε και με το άλλο κρατούσε το κινητό για την καταγραφή. Τον ενδιέφερε περισσότερο να μη ''χάσει'' την στιγμή. Να αποθανατίσει της κραυγή. Να βγει από την ανωνυμία του και να προλάβει να ανεβάσει την φωτογραφία στο ηλεκτρονικό δίκτυο. Να δοξαστεί πάνω στο πόνο του συνανθρώπου του. Με έναν παράξενο συνειρμό θυμήθηκα μια άλλη εικόνα από την Ουκρανία. Με τον ''λεβέντη'' που ενώ έκανε κατάχρηση εξουσίας βιντεοσκόπησε τον δημόσιο εξευτελισμό ενός εισαγγελέα. Ο εκ των ηγετών της ναζιστικής οργάνωσης "Δεξιός Τομέας" της Ουκρανίας Αλεξάντρ Muzychko γνωστός και..ως "λευκός Σάσα. Ενώ είμαι χειρουργός δεν είμαι αιμοβόρα και ειλικρινά χάρηκα που τον βρήκαν με νεκρό με δύο σφαίρες. Ένοιωσα μία δικαίωση που σε λίγες ημέρες βρέθηκε κάποιος να τον τιμωρήσει αλλά δεν θα αναζητήσω κανένα βίντεο με την εκτέλεση του..

Άλλα ήθη και άλλα έθιμα. Δεν έχει σχέση με διαφορετικούς ηπείρους και διαφορετικούς πολιτισμούς. Οι τωρινοί άνθρωποι έχουν αλλάξει πάρα πολύ. Εγκλωβίστηκαν στα γρανάζια της προόδου και η προσωπική τους ζωή άδειασε από συναισθήματα και ευαισθησίες. Μοστράρουν την ψεύτικη ζωή τους στα πλαίσια της ηλεκτρονικής κοινωνικής δικτύωσης και την γεμίζουν με εικόνες και φωτογραφίες ξεχνώντας να ζήσουνε μια φυσιολογική ζωή. Αποθανατίζουν τον εαυτό τους και τα συμβάντα για να αναπληρώσουν την απίστευτη και αβάσταχτη μοναξιά τους. (timeline =your life story).

Κάποτε ρώτησαν τον Διογένη γιατί μέρα μεσημέρι γυρνούσε στην αγορά με αναμμένο το φανάρι αυτός τους απάντησε "ψάχνω να βρω άνθρωπο". Ήθελε μ' αυτόν τον τρόπο να δείξει την σπανιότητα του είδους και τη δυσκολία εύρεσής του ακόμα και κάτω από τις φωτεινές ακτίνες του υπέρλαμπρου ήλιου. Δυστυχώς και στις μέρες μας το ίδιο συμβαίνει. Πως γίνανε έτσι οι άνθρωποι; Τι άλλαξε και ξαναγύρισαν στην φάση που τρέφονται με το αίμα και το δάκρυ των άλλων ανθρώπων; Η τεχνολογία ,ένα τραίνο μεγάλης ταχύτητας, μας αφαίρεσε την ανθρωπιά και τον σεβασμό απέναντι στον πόνο του διπλανού μας; Πως μας μετάλλαξε σε ψυχρά ρομπότ δίχως καρδιά και ψυχή

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 31 Μάρτιος 2014 09:52
ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

       Γεννήθηκε σε μία πόλη της Ρουμανίας από Έλληνες γονείς. Για πολλά χρόνια στερήθηκε την ελληνική υπηκοότητα επειδή ανήκε στους πολιτικούς πρόσφυγες (sans patrie). Στην Ελλάδα έφτασε το 1980. Από μικρή ονειρευόταν και μοχθούσε να γνωρίσει την Ελλάδα. Σπούδασε την Ιατρική και  απέκτησε μία πλούσια μόρφωση  (λογοτεχνία, τέχνη, ιστορία των λαών ). Για πολλά χρόνια ασχολήθηκε με την μουσική (ερμηνεία, κιθάρα και μαντολίνο) και την φωτογραφική τέχνη. Ταξιδεύει συνέχεια  αναζητώντας καινούργιες εμπειρίες και γνώσεις.  

Εργάζεται ως πλαστικός χειρούργος.  Πιστεύει στις ηθικές αρχές και την αξιοπρέπεια ενός ιατρού. Θεωρεί ότι η ιατρική είναι λειτούργημα και όχι επάγγελμα. Ως εκ τούτου προσφέρει τις υπηρεσίες μου, εδώ και 27 χρόνια., στο ΕΣΥ σε ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Αττικής (ΚΑΤ).

   Οι πρώτες δοκιμές στο γραπτό λόγο ήτανε χρονογραφήματα (σε μορφή αλληλογραφίας) και ελάχιστα ποιήματα. Τα πρώτα βήματα ήταν αρχικά στα ρουμάνικα και μετά στα ελληνικά.. Από το 1984 έως σήμερα δημοσίευσε (αφιλοκερδώς) πάνω από 700 άρθρα σε πολλές εφημερίδες όπως: Κυριακάτικη Απογευματινή, Καθημερινή, Αθηναϊκή, Ακρόπολις, Ελευθεροτυπία. Από το 1999 γράφει μόνιμα στην Αυγή.  Επίσης με την εφημερίδα Έβρου Πολίτης της Θράκης(2006) , την εφημερίδα Χαλανδρίου Φλυαρία.(2004) και το vetonews.gr από το 2010.