Επικοινωνία

Μπορείτε να στείλετε το κείμενο σας στο info@vetonews.gr & veto910@otenet.gr. Τηλ. 6947323650

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014 19:24

Η χαμένη αξιοπιστία της μάνας μας Ελλάς

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

της Ευγενίας Ηλιοπούλου

Την αξιοπιστία αναζητούμε όταν πρόκειται για ένα εργαλείο επειδή σχετίζεται με την πιθανότητα μιας συσκευής ή ενός συστήματος να εκτελεί την

αποστολή του επαρκώς για τη σχεδιαζόμενη χρονική περίοδο και τις επικρατούσες λειτουργικές συνθήκες. Την εκτιμάμε ιδιαίτερα ,στις ανθρώπινες σχέσεις επειδή μόνο με βάση αυτή μπορούμε να τον εμπιστευτούμε σε αυτά που λέει και αυτά που κάνει. Η αξιοπιστία μας δίνει την σιγουριά να πλησιάσουμε κάποιον και να συνεργαστούμε μαζί του.

Η αξιοπιστία δεν θεωρείται δεδομένη. Είναι επίκτητη. Παίζει σημαντικό ρόλο στην προσωπικότητα ενός ανθρώπου. Με δεδομένο ότι η προσωπικότητα αποτελεί ένα σύνθετο σχήμα συμπεριφοράς που αναπτύσσει κάθε άτομο συνειδητά και ασυνείδητα σαν στυλ ζωής ή τρόπο ύπαρξης κατά την διαδικασία προσαρμογής του στο περιβάλλον. Η αξιοπιστία δεν είναι ένα κάτι με το οποίο σε προικίζει η μάνα φύση. Μαθαίνεις, από τους γονείς σου, πώς πρέπει να την αποκτήσεις κάνοντας τις κατάλληλες επιλογές. Παλεύεις για να την αποκτήσεις. Κάνεις τις ανάλογες ΄΄θυσίες΄΄ σε οικονομικό αλλά κυρίως σε ψυχικό και πνευματικό επίπεδο για να την διατηρήσεις. Πάλλεσαι ανάμεσα σε διάφορα κίνητρα όπως η δόξα και οι υποχρεώσεις .Ανάμεσα στην εξουσία και τις ευθύνες.

Αυτό που νοιώθουμε πολλοί Έλληνες τελευταία είναι η έλλειψη αξιοπιστίας ανάμεσα μας. Η αξιοπιστία είναι απαραίτητο συστατικό στις κοινωνικές και επαγγελματικές μας επαφές. Όταν βλέπεις κάποιον να λέει κάτι και να το ξελέει σε διάστημα μερικών ημερών ,τον συγχωρείς αλλά αναρωτιέσαι τι το προκάλεσε. Ποιά ήταν τα κίνητρα κάποιου να αθετήσει τον λόγο του; Πόσο άγρια είναι τα πράγματα; Αν η ιστορία επαναλαμβάνεται δεν ξαναμιλάς και δεν συναλλάσσεσαι με το συγκεκριμένο άτομο. Τι γίνεται όμως όταν κάτι αυτονόητο όπως η αξιοπιστία ενός κράτους εξαφανίζεται; Η Ελλάδα βιώνει, τόσο στο εσωτερικό της αλλά και στην διεθνή αγορά μία βαθύτατη κρίση αξιοπιστίας, αποτελεσματικότητας, αντιπροσωπευτικότητας, νομιμοποίησης, και φυσικά μία κρίση πολιτικής σταθερότητας. Για να είναι ένα κράτος αξιόπιστο απαιτείται οι πολίτες του και οι πολιτικοί του ηγέτες, πρώτον, να γνωρίζουν την φυσιολογία του διεθνούς συστήματος, δεύτερον, να μπορούν να κάνουν διάγνωση των αιτιών πολέμου και τρίτον, να γνωρίζουν τι είδους μέτρα θα πάρουν για να διασφαλίσουν τα εθνικά συμφέροντα, τέταρτον, να είναι ακλόνητοι στην υπεράσπιση της πατρίδας, της ελευθερίας της και της κυριαρχίας που ιστορικά της ανήκει σύμφωνα με την διεθνή νομιμότητα .(Θεωρία διεθνών σχέσεων) Κάτι που θεωρούσες αυτονόητο σε ένα δημοκρατικό καθεστώς ,από ένα νομοταγής κράτος ,η νομική του αξιοπιστία ,ξεφτιλίζεται καθημερινά. Σήμερα λένε αύριο ξελέν, σήμερα αποφασίζουν αύριο αλλάζουν και η εφαρμογή των νόμων γίνεται κατά το δοκούν(δηλαδή ανάλογα με τον κάθε υπουργό και όπως τον βολεύει. Από επίσημα νομικά χείλη βγαίνουν αποφάσεις και ρυθμίσεις που δεν εφαρμόζονται στην πράξη. Κανόνας αποτελεί πλέον η μη εφαρμογή δικαστικών αποφάσεων. Τα παραδείγματα ποικίλουν και πολλές φορές αναρωτιέσαι αν πράγματι η Δικαιοσύνη είναι τυφλή(άρα πρέπει να εφαρμοστεί ίσια σε όλους )η απλώς φοράει ένα ψεύτικο διάφανο μαντίλι για να ξεχωρίσει και να ευνοήσει μόνο τα δικά της παιδιά.

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014 19:29
ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

       Γεννήθηκε σε μία πόλη της Ρουμανίας από Έλληνες γονείς. Για πολλά χρόνια στερήθηκε την ελληνική υπηκοότητα επειδή ανήκε στους πολιτικούς πρόσφυγες (sans patrie). Στην Ελλάδα έφτασε το 1980. Από μικρή ονειρευόταν και μοχθούσε να γνωρίσει την Ελλάδα. Σπούδασε την Ιατρική και  απέκτησε μία πλούσια μόρφωση  (λογοτεχνία, τέχνη, ιστορία των λαών ). Για πολλά χρόνια ασχολήθηκε με την μουσική (ερμηνεία, κιθάρα και μαντολίνο) και την φωτογραφική τέχνη. Ταξιδεύει συνέχεια  αναζητώντας καινούργιες εμπειρίες και γνώσεις.  

Εργάζεται ως πλαστικός χειρούργος.  Πιστεύει στις ηθικές αρχές και την αξιοπρέπεια ενός ιατρού. Θεωρεί ότι η ιατρική είναι λειτούργημα και όχι επάγγελμα. Ως εκ τούτου προσφέρει τις υπηρεσίες μου, εδώ και 27 χρόνια., στο ΕΣΥ σε ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Αττικής (ΚΑΤ).

   Οι πρώτες δοκιμές στο γραπτό λόγο ήτανε χρονογραφήματα (σε μορφή αλληλογραφίας) και ελάχιστα ποιήματα. Τα πρώτα βήματα ήταν αρχικά στα ρουμάνικα και μετά στα ελληνικά.. Από το 1984 έως σήμερα δημοσίευσε (αφιλοκερδώς) πάνω από 700 άρθρα σε πολλές εφημερίδες όπως: Κυριακάτικη Απογευματινή, Καθημερινή, Αθηναϊκή, Ακρόπολις, Ελευθεροτυπία. Από το 1999 γράφει μόνιμα στην Αυγή.  Επίσης με την εφημερίδα Έβρου Πολίτης της Θράκης(2006) , την εφημερίδα Χαλανδρίου Φλυαρία.(2004) και το vetonews.gr από το 2010.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μέρες χωρίς γεύση Ασπροπάρης Νο 46 »