Επικοινωνία

Μπορείτε να στείλετε το κείμενο σας στο info@vetonews.gr & veto910@otenet.gr. Τηλ. 6947323650

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Πέμπτη, 23 Απριλίου 2015 12:48

Υπερμάχων …στην αξέχαστη Πόλη

Γράφτηκε από την

Της Ευγενίας Ηλιοπουλου

Ο θάνατος και τη ζωή πολύ τη νοστιμίζει. - Νίκος Καζαντζάκης;

Τον ύμνο τον άκουσα στο Μπαλουκλί.

Στην Πόλη. Στο ιερό Άγιασμα της Ζωοδόχου πηγής. Η γλυκιά φωνή του ξεναγού μας ,ταίριαζε πάρα πολύ με τον χώρο. Μερικοί τον συνόδεψαν δημιουργώντας μία άτυπη χορωδία σαν φόρος τιμής στους προγόνους μας. Μερικοί άλλοι προτίμησαν την σιωπή και να περιφέρονται διαβάζοντας τις επιγραφές, από τις ταφόπλακες που χρησιμοποιήθηκαν σαν λιθόστρωτο στο προαύλιο και από του τάφους των Πατριαρχών. Στα ελληνικά και στα καραμανλικά (μία ιδιαίτερη διάλεκτο που μιλούσανε οι Καραμανλήδες )με ελληνικά γραμμωτά αλλά με τούρκικες και οθωμανικές λέξεις. Έλληνες που τουρκέψανε επιφανειακά αλλά κατά βάθος μείνανε έλληνες.Στην ψυχή ,στην θρησκεία και στο μυαλό. Στα παιδικά του χρόνια ο ξεναγός έψελνε τον υπερμάχων στρατηγό μαζί με τα λιγοστά παιδιά των Ελλήνων της πόλης. Ο Ακάθιστος ύμνος θεωρείται ως ένα αριστούργημα της βυζαντινής υμνογραφίας. Είναι γραμμένος πάνω στους κανόνες της ομοτονίας, ισοσυλλαβίας και εν μέρει της ομοιοκαταληξίας. Η γλώσσα του είναι σοβαρή και ποιητική και πλουτίζεται από κοσμητικά επίθετα και πολλά σχήματα λόγου (αντιθέσεις, μεταφορές, κλπ). Το θέμα του είναι η εξύμνηση της ενανθρώπισης του Θεού μέσω της Θεοτόκου, πράγμα που γίνεται με πολλές εκφράσεις χαράς και αγαλλίασης, οι οποίες του προσδίδουν θριαμβευτικό τόνο.

Το ιερό της Ζωοδόχου πηγής έχει χτιστή πάνω σε αρχαίο ιερό της Αρτέμιδος. Είναι η διασημότερη ιερή πηγή της Κωνσταντινούπολης και πολλοί λένε ότι είχε θεραπευτικές ιδιότητες. Τα μεγάλα κόκκινα και κίτρινα ψάρια που κολυμπάνε τώρα εκεί είναι οι απόγονοι των ψαριών του 1453. Ενώ βρίσκονταν στο τηγάνι, ενός μοναχού έτοιμα για τηγάνισμα,( που αμφισβητούσε την εισβολή και την κατάκτηση) πήδηξαν στο νερό για να επιβεβαιώσουν την πικρή αλήθεια ότι η πόλη θα πέσει στα χέρια των τούρκων .Βγαίνοντας από το ιερό αντικρίσαμε ,στο παρκινγκ, έναν νεαρό να έπλενε με αφρό το όμορφο και καινούργιο αμάξι του. Ήθελε να το κάνει γκιουζέλ αραμπά. Κρίμα που δεν σεβάστηκε τόσο τους νεκρούς προγόνους του όσο και τους δικούς μας. Η ζωή συνεχίζεται!

Στο Μπαλουκλί (μπαλίκ σημαίνει ψάρι στα τούρκικα) βρίσκονται αντικριστά δύο μεγάλα νεκροταφεία. Το τούρκικο και το χριστιανικό από την μία με τις ταφόπλακες με τα τουρμπάνια και τους σταυρούς και ταφόπλακες με τους δικέφαλους αετούς από την άλλη. Ο θάνατος και τη ζωή πολύ τη νοστιμίζει είπε ο Νίκος Καζαντζάκης. Είναι έτσι πράγματι;; Η μοίρα παίζει πολλά παιχνίδια στην ζωή των ανθρώπων. Εδώ στο Μπαλουκλί είδαμε μία άτυπη συμφιλίωση απέναντι στο θάνατο. Η ζωή μου ο θανατάς σου ή καλύτερα εχθροί εν ζωή γείτονες εν θάνατο;.

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 23 Απριλίου 2015 12:54
ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

       Γεννήθηκε σε μία πόλη της Ρουμανίας από Έλληνες γονείς. Για πολλά χρόνια στερήθηκε την ελληνική υπηκοότητα επειδή ανήκε στους πολιτικούς πρόσφυγες (sans patrie). Στην Ελλάδα έφτασε το 1980. Από μικρή ονειρευόταν και μοχθούσε να γνωρίσει την Ελλάδα. Σπούδασε την Ιατρική και  απέκτησε μία πλούσια μόρφωση  (λογοτεχνία, τέχνη, ιστορία των λαών ). Για πολλά χρόνια ασχολήθηκε με την μουσική (ερμηνεία, κιθάρα και μαντολίνο) και την φωτογραφική τέχνη. Ταξιδεύει συνέχεια  αναζητώντας καινούργιες εμπειρίες και γνώσεις.  

Εργάζεται ως πλαστικός χειρούργος.  Πιστεύει στις ηθικές αρχές και την αξιοπρέπεια ενός ιατρού. Θεωρεί ότι η ιατρική είναι λειτούργημα και όχι επάγγελμα. Ως εκ τούτου προσφέρει τις υπηρεσίες μου, εδώ και 27 χρόνια., στο ΕΣΥ σε ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Αττικής (ΚΑΤ).

   Οι πρώτες δοκιμές στο γραπτό λόγο ήτανε χρονογραφήματα (σε μορφή αλληλογραφίας) και ελάχιστα ποιήματα. Τα πρώτα βήματα ήταν αρχικά στα ρουμάνικα και μετά στα ελληνικά.. Από το 1984 έως σήμερα δημοσίευσε (αφιλοκερδώς) πάνω από 700 άρθρα σε πολλές εφημερίδες όπως: Κυριακάτικη Απογευματινή, Καθημερινή, Αθηναϊκή, Ακρόπολις, Ελευθεροτυπία. Από το 1999 γράφει μόνιμα στην Αυγή.  Επίσης με την εφημερίδα Έβρου Πολίτης της Θράκης(2006) , την εφημερίδα Χαλανδρίου Φλυαρία.(2004) και το vetonews.gr από το 2010.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « H ώρα των αποφάσεων Αχ ρε άπιστε Θωμά! »